Mensen die in de armste wijken wonen, hebben volgens de studie een 56 procent hoger risico om binnen het jaar te sterven dan mensen die in de rijkste wijken wonen. Tegenover de algemene Belgische populatie is het sterfterisico van de armste Belgen 22 procent hoger. 'De resultaten laten geen twijfel. De ongelijkheden tussen de armsten en de rijksten worden alsmaar duidelijker', stelt het IMA. 'Wie arm is, wordt meer geconfronteerd met ernstige en chronische ziektes en heeft meer kans om in invaliditeit terecht te komen.'

Preventie is minder effectief lager op de sociale ladder, blijkt ook. 'En zelfs wanneer de mogelijkheid bestaat van gratis preventieve zorg (bevolkingsonderzoeken, preventieve tandheelkundige zorg voor kinderen), vormt dit geen garantie voor een effectieve en gelijke toegang voor iedereen.' Goed nieuws is dat er op vlak van huisartsgeneeskunde geen ongelijkheid is, behalve dan dat minder bevoorrechte bevolkingsgroepen een voorkeur hebben voor huisbezoeken. Die zijn nochtans duurder dan een raadpleging in het kabinet van de huisarts.

Het IMA pleit ervoor om gezondheidszorg in het beleid in rekening te nemen. Ongelijkheid in de gezondheidszorg is het gevolg van alle sociale ongelijkheid in de samenleving, luidt het.