Een tak 21 (spaarverzekering) en een tak 23 (beleggingsverzekering) zijn juridisch gezien een verzekeringspolis en dus eigenlijk een vorderingsrecht op de verzekeraar. Concreet betekent dit dat een klassieke bankgift of een handgift niet mogelijk is. Toch hoef je een tak 21 of 23 niet eerst af te kopen als je die wil schenken.

De verzekeringsgift als oplossing

Als verzekeringsnemer (bijvoorbeeld vader) kan je de rechten die voortvloeien uit de verzekeringsovereenkomst (tak 21 of tak 23) overdragen. Die overdracht kan alleen gebeuren via een bijvoegsel bij de polis. De begiftigde (bijvoorbeeld de zoon) wordt dan de nieuwe verzekeringsnemer zonder dat de polis afgekocht hoeft te worden.

De fiscus aanvaardt daarbij dat de instaptaks van 2% niet opnieuw betaald hoeft te worden als de schenking van het levensverzekeringscontract gebeurt via een bijvoegsel bij de oorspronkelijke polis, ondertekend door de schenker (vader), de begiftigde (zoon) en de verzekeraar én als de schenking gebeurt via een notaris.

Hoe pak je dat concreet aan?

Aangezien de meeste verzekeringmaatschappijen tegenwoordig eisen dat eerst de notariële aktewordt opgemaakt, stap je dus best eerst naar een Belgische of Nederlandse notaris.

Als vader aan zijn zoon een tak 21 of 23 schenkt voor een Belgische notaris, moeten er 3% (3,3% in Wallonië) schenkingsrechten, plus notariskosten worden betaald.

Je kan de schenkingsrechten wel vermijden door de verzekeringsgift te doen voor een Nederlandse notaris. Je betaalt dan enkel het ereloon, maar de schenker moet dan wel nog drie jaar in leven blijven om successierechten te vermijden. (JA)