De handgift

Bij een handgift gaat men iets dat tastbaar is, van hand tot hand geven. Denken we maar aan de handgift van goud, een kunstwerk of antiek. Het geven 'van hand tot hand' hoef je zeker niet letterlijk te nemen. Bijgevolg is een handgift van bijvoorbeeld een zware kast, een caravan of een marmeren beeld ook mogelijk.

Aangezien de handgift vereist dat de schenker iets overhandigt aan de begiftigde, moeten beide partijen en het goed dat men wil schenken aanwezig zijn. Is dit niet zo, dan is er in principe geen sprake van een handgift.

De bankgift en het beste bewijs

Bij een bankgift gaat de schenker gewoon geld of een pakket effecten overschrijven van zijn (effecten)rekening naar de (effecten)rekening van de begiftigde. Je mag wel niets vermelden in de mededeling van de overschrijving of je hebt een nietige schenking.

Verschillen

Uiteraard is een bankgift slechts mogelijk voor geld en effecten die je van de ene rekening naar de andere kan overschrijven. De handgift is anders omdat alleen tastbare zaken die van hand tot hand kunnen worden geven in aanmerking komen.

Gelijkenissen

De handgift en de bankgift bieden het grote voordeel dat er geen schenkingsrechten betaald moeten worden en later ook geen successierechten als de schenker nog minstens drie jaar na de schenking in leven blijft. In de praktijk wordt de handgift bewezen via 2 aangetekende brieven of een bewijsdocument ondertekend door schenker en begiftigde of ook pacte adjoint genoemd. (JA)