Een schenking moet bij je overlijden in principe bij de andere goederen van je nalatenschap gevoegd worden en wordt onderworpen aan de regels van inbreng en inkorting. Zo wordt in feite nagegaan of het ene kind niet meer kreeg dan het andere. Als er echter sprake is van een cadeau, is dat niet het geval.

Wanneer een schenking?

Juridisch gezien is er sprake van een schenking als er drie elementen aanwezig zijn. Je moet als schenker de intentie hebben om vrijgevig te zijn, je moet jezelf daadwerkelijk 'verarmen' en de persoon aan wie je iets geeft, moet het ook effectief aanvaarden. Eigenlijk ook kenmerken die je kan toepassen op een cadeau. Maar toch is er een onderscheid tussen beide.

Een cadeau is soms geen schenking

Een cadeau wordt niet gelijkgesteld met een echte schenking als er aan twee belangrijke voorwaarden voldaan is. Zo moet het cadeau dat je geeft in verhouding staan tot je vermogen.

Als je bijvoorbeeld een vermogen hebt van 20 miljoen euro en je koopt een Porsche voor je dochter die is afgestudeerd, dan kan dit gezien worden als een cadeau.

Heb je een gewoon gemiddeld vermogen en koop je voor je dochter een kleine auto voor haar achttiende verjaardag, dan is dat ook een cadeau. Of er aan die voorwaarde voldaan is, is dus een feitenkwestie.

De tweede voorwaarde is dat je een cadeau geeft naar aanleiding van een gelegenheid waarvan algemeen wordt aangenomen dat het gebruikelijk is dat je daarbij een cadeau geeft. Denk bijvoorbeeld aan een geboorte, een huwelijk, een verjaardag, Nieuwjaar, afstuderen,... (JA)