De Belgische overheid kan gratis lenen bij grote beleggers. Dat is mooi meegenomen met een staatsschuld van om en bij 400 miljard euro. Het verschil tussen 1 en 0 procent rente is dan 4 miljard euro rentelasten per jaar. Een rente onder nul, zoals België voor looptijden op obligaties tot en met tien jaar geniet, zorgt ervoor dat schulden beetje bij beetje wegsmelten. Beleggers betalen rente aan de Belgische overheid in plaats van omgekeerd.

We kunnen alleen maar hopen dat onze toekomstige regeringsleiders die historisch lage rente op overheidsleningen niet als een vrijgeleide zien om het geld langs deuren en ramen naar buiten te gooien. Het is belangrijker dan ooit dat al dat gratis geld verstandig wordt gebruikt. Want ooit moet de Belgische overheid en economie op eigen kracht en zonder gratis krediet verder.

De spaarder betaalt het gelag.

De lage rente begint her en der pijn te doen. De Belgische spaarder zet meer en meer geld op spaar- en zichtrekeningen die niets meer opbrengen. Honderden miljarden euro's die jaar na jaar minder waard worden en waar de spaarders dus jaar na jaar minder mee kunnen doen. De winsten van de banken drogen op. Ze proberen meer kosten door te rekenen of hun klanten producten aan te smeren waarop ze meer winst maken.

De centrale banken houden de rente kunstmatig laag. Ze hebben extra rode bloedcellen in de aderen van de economie gespoten, waardoor het zuurstoftransport is vergroot en de economie langer op een hoge snelheid kan blijven lopen. Ze kunnen dat niet blijven doen. De centrale bankiers kopen alleen maar tijd, in de hoop dat de landen al dat gratis geld gebruiken om hun infrastructuur te verbeteren, hun arbeidsmarkt te hervormen, hun onderwijs te verbeteren en het ondernemersklimaat te versoepelen. En dat allemaal vooraleer de doping is uitgewerkt.