We hebben er al vaak op gewezen dat het typisch is dat er na de eerste brutale herstelbeweging, die enkele maanden in beslag neemt, er enkele maanden van vertering van die klim volgen. De terugval heeft volgens ons die consolidatiefase bevestigd.

De zomer dient trouwens om te rusten, om uit te blazen en op adem te komen. Het is een periode om de batterijen weer op te laden, om er dan in de herfst weer voluit tegenaan te kunnen gaan. We verwachten dat de beurzen de komende weken en maanden ongeveer hetzelfde zullen doen.

De beleggers zullen het wat rustiger aan doen, de aandelenmarkten zullen de initiële stijging verteren en krachten opdoen om in het najaar een verlengstuk aan de herstelbeweging te breien. Dat zou het klassieke, perfecte scenario zijn en de herstelbeweging meer stabiliteit en kracht geven. Al weten we uit voorgaande jaren dat het er op de beurzen soms hevig aan toe kan gaan. Dat wordt nog gestimuleerd door (veel) lagere volumes op de financiële markten.

Die tweede fase moet gevoed worden door steeds beter of minder slecht wordend macro-economisch nieuws. De belangrijkste bondgenoot van de herstelbeweging blijft de massa liquiditeiten die aan de zijlijn wachten op betere tijden. Recordbedragen op spaarboekjes, in kasbons, in overheidsobligaties vormen de ideale voedingsbron voor een verdere beursstijging. De verhouding van de bedragen in geldmarktfondsen tegenover beurskapitalisaties staat op een historisch record. Vanuit rationeel standpunt is dat vreemd, want zo'n ratio verwacht je niet op momenten van historisch lage rentevoeten, enkel als de rendementen bijzonder hoog liggen.

Maar er is dus alleen een emotionele verklaring. Het zijn getraumatiseerde beleggers die de financiële schuilkelders hebben opgezocht. Maar tijd heelt wonden. En het zal bij spaarders toch beginnen te steken op het moment dat er op de beurzen weer wel mooie rendementen worden gerealiseerd, terwijl hun spaargeld haast niks opbrengt.

De beleggingstactiek voor het tweede semester blijft dan ook dezelfde. We gaan ervan uit dat de beurstrend sinds maart is gekeerd en dus elke tussentijdse terugval nog kans geeft aan laatkomers om hun wagonnetje aan de haussetrein te koppelen. Het is zeker nog niet te laat en al zeker niet het moment om in paniek te slaan. Het is vooral een kwestie van durf en emoties onder controle houden. Laat in beleggen steeds de rede zegevieren! Prettige vakantie!

Danny Reweghs
Directeur strategie

We hebben er al vaak op gewezen dat het typisch is dat er na de eerste brutale herstelbeweging, die enkele maanden in beslag neemt, er enkele maanden van vertering van die klim volgen. De terugval heeft volgens ons die consolidatiefase bevestigd. De zomer dient trouwens om te rusten, om uit te blazen en op adem te komen. Het is een periode om de batterijen weer op te laden, om er dan in de herfst weer voluit tegenaan te kunnen gaan. We verwachten dat de beurzen de komende weken en maanden ongeveer hetzelfde zullen doen. De beleggers zullen het wat rustiger aan doen, de aandelenmarkten zullen de initiële stijging verteren en krachten opdoen om in het najaar een verlengstuk aan de herstelbeweging te breien. Dat zou het klassieke, perfecte scenario zijn en de herstelbeweging meer stabiliteit en kracht geven. Al weten we uit voorgaande jaren dat het er op de beurzen soms hevig aan toe kan gaan. Dat wordt nog gestimuleerd door (veel) lagere volumes op de financiële markten.Die tweede fase moet gevoed worden door steeds beter of minder slecht wordend macro-economisch nieuws. De belangrijkste bondgenoot van de herstelbeweging blijft de massa liquiditeiten die aan de zijlijn wachten op betere tijden. Recordbedragen op spaarboekjes, in kasbons, in overheidsobligaties vormen de ideale voedingsbron voor een verdere beursstijging. De verhouding van de bedragen in geldmarktfondsen tegenover beurskapitalisaties staat op een historisch record. Vanuit rationeel standpunt is dat vreemd, want zo'n ratio verwacht je niet op momenten van historisch lage rentevoeten, enkel als de rendementen bijzonder hoog liggen. Maar er is dus alleen een emotionele verklaring. Het zijn getraumatiseerde beleggers die de financiële schuilkelders hebben opgezocht. Maar tijd heelt wonden. En het zal bij spaarders toch beginnen te steken op het moment dat er op de beurzen weer wel mooie rendementen worden gerealiseerd, terwijl hun spaargeld haast niks opbrengt.De beleggingstactiek voor het tweede semester blijft dan ook dezelfde. We gaan ervan uit dat de beurstrend sinds maart is gekeerd en dus elke tussentijdse terugval nog kans geeft aan laatkomers om hun wagonnetje aan de haussetrein te koppelen. Het is zeker nog niet te laat en al zeker niet het moment om in paniek te slaan. Het is vooral een kwestie van durf en emoties onder controle houden. Laat in beleggen steeds de rede zegevieren! Prettige vakantie!Danny Reweghs Directeur strategie