We gaan hier zeker niet de verdediging op ons nemen van handelaren in marktenzalen van financiële instellingen. Daar kunnen inderdaad wat ons betreft enkele kanttekeningen bij worden geplaatst, maar het beeld dat over hen wordt opgehangen in de media is ook eenzijdig en dus verkeerd. Het overgrote deel van die handelaren zijn geen speculanten of gokkers. Het zijn meer dan hyena's die verzwakte prooien afmaken. Ze doen hun huiswerk en op basis van die berekeningen zien ze wat onder- en overgewaardeerd is. Zo corrigeren ze 'marktimperfecties'.

De fundamentele gegevens van Griekenland (begrotingstekort, schuldgraad, economische groeivooruitzichten, spaarquote, werkloosheidsgraad, industrieel weefsel ...) zijn duidelijk niet sterk en laten toe twijfels te hebben of er voldoende capaciteit is om rentelasten te dragen en leningen terug te betalen. Ze moeten zelfs zodanig zwak zijn dat je een 'natuurlijke coalitie' krijgt - binnen dat heterogeen gezelschap van onder meer handelaren en beleggers wereldwijd - die het vertrouwen opzeggen en vrij massaal uw papier gaan dumpen en dus zelfs tegen jou gaan speculeren.
Griekenland heeft dus lang de problemen genegeerd, ontkend en zeker onderkend. Dat is een foute inschatting die hen vele miljarden euro gaat kosten en dus duizenden euro per inwoner.

Het Grieks-Duitse renteverschil was 6 maanden geleden wellicht té laag, maar door het hooghartig optreden van Griekenland en het gebrek aan een eensgezinde Europese visie op de aanpak van het Griekse probleem is de spread kunnen oplopen tot 400 basispunten (4 %) en was er geen andere optie meer dan de handdoek in de ring te werpen en hulp te vragen.
Aan de andere kant van de wereld beleven we een heel ander verhaal.

Daar waar men in Europa grijze haren krijgt van het nadenken over mogelijkheden om de groei weer aan te zwengelen en onder de schuldendruk uit te geraken, piekert men zich in China suf over maatregelen om de economische groei af te remmen. De eerste maatregelen in januari ten spijt, is de groei in het eerste kwartaal nog verder toegenomen tot 11,9 %. Dat is een groeicijfer dat we zelfs in het Middenrijk drie jaar niet meer gezien hadden. De Chinese autoriteiten - plots geconfronteerd met een sterke exportval - hebben eind 2008, begin 2009 té goed hun best gedaan om de groei weer aan te zwengelen via stimuleringspakketten. Dat heeft vorig jaar een golf van nieuwe (infrastructuur)projecten op gang gebracht, ter waarde van 15.000 miljard yuan (2.200 miljard USD), twee keer het bruto binnenlands product (bbp) van India! Dat heeft er een zodanige sterke dynamiek ontketend dat vele analisten net voor de start van de Wereldtentoonstelling in Sjanghai al volop vrezen voor oververhitting, oplopende inflatie en een vastgoedzeepbel in Sjanghai en andere (grote) steden in de Oostelijke (kust)provincies. We mogen ervan uitgaan dat de Chinese autoriteiten de komende dagen en weken nieuwe maatregelen zullen afkondigen om de groei af te remmen en meer richting het beoogde lange termijngemiddelde van 8 % te evolueren.

Dan wordt het natuurlijk uitkijken naar de reactie van de aandelen- en de grondstoffenmarkten. Aandelenbeleggers laten zich de jongste weken vooral leiden door de gunstige evolutie van de bedrijfsresultaten. De ondernemingen weten tot nog toe voorbeeldig te laveren rond alle macro-economische obstakels. Ook het Amerikaans resultatenseizoen is weer meer dan degelijk gestart met de positieve uitschieters van onder meer Intel en JP Morgan, al plaatsen we daar onmiddellijk de kanttekening bij dat de vergelijkingsbasis nog één keer heel gemakkelijk is. Naarmate het jaar vordert, zal dat een stuk moeilijker worden.

We zijn dan ook eerder een tussentijdse adempauze op de beurzen genegen. Zo kunnen de voorgaande stijgingen worden geabsorbeerd en kan er ruimte worden gemaakt voor een verdere koersklim later op het jaar. De moeilijke macro-economische omgeving wettigt immers geen meer dan gemiddelde beurswaarderingen, zelfs niet voor goeddraaiende individuele bedrijven.

We gaan hier zeker niet de verdediging op ons nemen van handelaren in marktenzalen van financiële instellingen. Daar kunnen inderdaad wat ons betreft enkele kanttekeningen bij worden geplaatst, maar het beeld dat over hen wordt opgehangen in de media is ook eenzijdig en dus verkeerd. Het overgrote deel van die handelaren zijn geen speculanten of gokkers. Het zijn meer dan hyena's die verzwakte prooien afmaken. Ze doen hun huiswerk en op basis van die berekeningen zien ze wat onder- en overgewaardeerd is. Zo corrigeren ze 'marktimperfecties'. De fundamentele gegevens van Griekenland (begrotingstekort, schuldgraad, economische groeivooruitzichten, spaarquote, werkloosheidsgraad, industrieel weefsel ...) zijn duidelijk niet sterk en laten toe twijfels te hebben of er voldoende capaciteit is om rentelasten te dragen en leningen terug te betalen. Ze moeten zelfs zodanig zwak zijn dat je een 'natuurlijke coalitie' krijgt - binnen dat heterogeen gezelschap van onder meer handelaren en beleggers wereldwijd - die het vertrouwen opzeggen en vrij massaal uw papier gaan dumpen en dus zelfs tegen jou gaan speculeren. Griekenland heeft dus lang de problemen genegeerd, ontkend en zeker onderkend. Dat is een foute inschatting die hen vele miljarden euro gaat kosten en dus duizenden euro per inwoner. Het Grieks-Duitse renteverschil was 6 maanden geleden wellicht té laag, maar door het hooghartig optreden van Griekenland en het gebrek aan een eensgezinde Europese visie op de aanpak van het Griekse probleem is de spread kunnen oplopen tot 400 basispunten (4 %) en was er geen andere optie meer dan de handdoek in de ring te werpen en hulp te vragen. Aan de andere kant van de wereld beleven we een heel ander verhaal. Daar waar men in Europa grijze haren krijgt van het nadenken over mogelijkheden om de groei weer aan te zwengelen en onder de schuldendruk uit te geraken, piekert men zich in China suf over maatregelen om de economische groei af te remmen. De eerste maatregelen in januari ten spijt, is de groei in het eerste kwartaal nog verder toegenomen tot 11,9 %. Dat is een groeicijfer dat we zelfs in het Middenrijk drie jaar niet meer gezien hadden. De Chinese autoriteiten - plots geconfronteerd met een sterke exportval - hebben eind 2008, begin 2009 té goed hun best gedaan om de groei weer aan te zwengelen via stimuleringspakketten. Dat heeft vorig jaar een golf van nieuwe (infrastructuur)projecten op gang gebracht, ter waarde van 15.000 miljard yuan (2.200 miljard USD), twee keer het bruto binnenlands product (bbp) van India! Dat heeft er een zodanige sterke dynamiek ontketend dat vele analisten net voor de start van de Wereldtentoonstelling in Sjanghai al volop vrezen voor oververhitting, oplopende inflatie en een vastgoedzeepbel in Sjanghai en andere (grote) steden in de Oostelijke (kust)provincies. We mogen ervan uitgaan dat de Chinese autoriteiten de komende dagen en weken nieuwe maatregelen zullen afkondigen om de groei af te remmen en meer richting het beoogde lange termijngemiddelde van 8 % te evolueren. Dan wordt het natuurlijk uitkijken naar de reactie van de aandelen- en de grondstoffenmarkten. Aandelenbeleggers laten zich de jongste weken vooral leiden door de gunstige evolutie van de bedrijfsresultaten. De ondernemingen weten tot nog toe voorbeeldig te laveren rond alle macro-economische obstakels. Ook het Amerikaans resultatenseizoen is weer meer dan degelijk gestart met de positieve uitschieters van onder meer Intel en JP Morgan, al plaatsen we daar onmiddellijk de kanttekening bij dat de vergelijkingsbasis nog één keer heel gemakkelijk is. Naarmate het jaar vordert, zal dat een stuk moeilijker worden. We zijn dan ook eerder een tussentijdse adempauze op de beurzen genegen. Zo kunnen de voorgaande stijgingen worden geabsorbeerd en kan er ruimte worden gemaakt voor een verdere koersklim later op het jaar. De moeilijke macro-economische omgeving wettigt immers geen meer dan gemiddelde beurswaarderingen, zelfs niet voor goeddraaiende individuele bedrijven.