Ratingbureaus als Moody's, Standard & Poor's en Fitch zijn in feite kredietbeoordelaars. Zij screenen voortdurend het doen en laten van beursgenoteerde bedrijven en overheden. Ze analyseren de balansen of begrotingen, kijken naar de vooruitzichten en leveren op basis daarvan een rating af. Zo'n rating bestaat uit een reeks letters en soms ook cijfers. Een AAA-rating is meestal de hoogste die er te krijgen is. De hoogte van de rating is van enorm belang voor de houder ervan (de uitgever van de obligatie dus) want hij bepaalt mee hoeveel intrest hij moet betalen wanneer hij een nieuwe obligatielening uitschrijft. Hoe hoger je rating, hoe minder risico de belegger loopt en dus hoe minder intrest er moet betaald worden. De afgelopen maanden hebben nogal wat bedrijven, vooral dan banken, hun rating verlaagd zien worden als gevolg van de crisis. Ook heel wat overheden werden het slachtoffer van een ratingverlaging, ook wel 'downgrading' genoemd. De jongste tijd krijgen de ratingbureaus dan ook heel wat kritiek over zich heen. Door almaar te knippen in de kredietscores van landen als Griekenland, Italië en Spanje zouden ze die landen alleen maar dichter bij de financiële afgrond brengen. Bovendien wordt hen verweten de financiële crisis van 2008 niet te hebben zien aankomen. Recent nog kwamen het Europees Parlement, de Europese Commissie en de Europese Raad dan ook overeen dat ratingbureaus nog slechts drie keer per jaar de kredietscore van een land mogen herzien. Ook moeten ze voortaan transparanter zijn. Wat er ook van zij, het kan nooit kwaad even de rating te checken alvorens u een obligatie koopt. Kwestie van onaangename verrassingen te vermijden. (DLA)

Ratingbureaus als Moody's, Standard & Poor's en Fitch zijn in feite kredietbeoordelaars. Zij screenen voortdurend het doen en laten van beursgenoteerde bedrijven en overheden. Ze analyseren de balansen of begrotingen, kijken naar de vooruitzichten en leveren op basis daarvan een rating af. Zo'n rating bestaat uit een reeks letters en soms ook cijfers. Een AAA-rating is meestal de hoogste die er te krijgen is. De hoogte van de rating is van enorm belang voor de houder ervan (de uitgever van de obligatie dus) want hij bepaalt mee hoeveel intrest hij moet betalen wanneer hij een nieuwe obligatielening uitschrijft. Hoe hoger je rating, hoe minder risico de belegger loopt en dus hoe minder intrest er moet betaald worden. De afgelopen maanden hebben nogal wat bedrijven, vooral dan banken, hun rating verlaagd zien worden als gevolg van de crisis. Ook heel wat overheden werden het slachtoffer van een ratingverlaging, ook wel 'downgrading' genoemd. De jongste tijd krijgen de ratingbureaus dan ook heel wat kritiek over zich heen. Door almaar te knippen in de kredietscores van landen als Griekenland, Italië en Spanje zouden ze die landen alleen maar dichter bij de financiële afgrond brengen. Bovendien wordt hen verweten de financiële crisis van 2008 niet te hebben zien aankomen. Recent nog kwamen het Europees Parlement, de Europese Commissie en de Europese Raad dan ook overeen dat ratingbureaus nog slechts drie keer per jaar de kredietscore van een land mogen herzien. Ook moeten ze voortaan transparanter zijn. Wat er ook van zij, het kan nooit kwaad even de rating te checken alvorens u een obligatie koopt. Kwestie van onaangename verrassingen te vermijden. (DLA)