Dat is heel jammer voor de talrijke "specialisten" die begin juli, toen de markten corrigeerden, de beleggers angst hadden aangejaagd en met plezier met allerhande doemscenario's uitpakten. Voor de zoveelste keer kregen ze ongelijk. We begrijpen niet dat zoveel vetbetaalde "specialisten" de waarheid niet onder ogen willen zien.
Het ondernemersvertrouwen neemt al maanden toe, de grondstoffenprijzen blijven stijgen, de vrachttarieven gaan in stijgende lijn, de rente is laag, een aantal bedrijven heeft de verwachtingen opwaarts bijgesteld en zelfs eeuwige pessimisten kunnen niet meer ontkennen dat de VS binnenkort uit de recessie zal komen.

We begrijpen evenmin waarom niemand nog cyclische aandelen durft aanbevelen. Bij een conjuncturele omslag moet men volop de kaart van de cyclische aandelen trekken. Nog altijd zien we talrijke adviseurs die niet in de markten durven stappen of hoogstens defensieve aandelen durven aanbevelen.

Dat optimisme voor de beurs willen we echter nuanceren. We zijn immers selectief positief en stappen niet lukraak in alle bedrijven of sectoren. We zijn immers niet naïef. De wereldwijde conjunctuur zal maar mondjesmaat herstellen. Om rendabel te beleggen moet men in de eerste plaats zoeken naar economieën die al herstellen. Dat brengt ons onmiddellijk naar China, dat in het tweede kwartaal al met 7,9 % groeide.

Om te profiteren van het Chinese potentieel hoeft men niet in exotische bedrijven te investeren. Ook met Belgische en Europese bedrijven kunnen de beleggers gerust hun graantje meepikken. We denken uiteraard aan Bekaert (na een koersverdubbeling in amper 4 maanden het liefst op correctie), Lafarge (50 % van de cementproductie is voor China en India), CMB (vrachttarieven van droge bulk zijn fors gestegen sinds de enorme Chinese invoer van ijzererts) en LVMH (groeiende middenklasse in de groeilanden is niet vies van luxe). Die aandelen hebben sinds maart sterk gepresteerd en blijven (het liefst op correctie koopwaardig) voor de langere termijn (12 maanden). Nog beter zijn de sectoren en grondstoffen waarvan China netto-importeur is. Het zijn die sectoren of thema's die broodnodig zijn om de Chinese groei te ondersteunen, maar waarvan China onvoldoende bezit en dus afhankelijk is van de import. We denken niet enkel aan meststoffen, maar ook aan olie, ijzer en soja. Voor meststoffen denk we aan Potash en dichter bij huis aan Rosier. Voor landbouwgrondstoffen en soja zijn Bunge en Archer Daniels, beide genoteerd op de beurs van New York, interessante bedrijven.

Alain Deneef
Hoofdredacteur

Dat is heel jammer voor de talrijke "specialisten" die begin juli, toen de markten corrigeerden, de beleggers angst hadden aangejaagd en met plezier met allerhande doemscenario's uitpakten. Voor de zoveelste keer kregen ze ongelijk. We begrijpen niet dat zoveel vetbetaalde "specialisten" de waarheid niet onder ogen willen zien. Het ondernemersvertrouwen neemt al maanden toe, de grondstoffenprijzen blijven stijgen, de vrachttarieven gaan in stijgende lijn, de rente is laag, een aantal bedrijven heeft de verwachtingen opwaarts bijgesteld en zelfs eeuwige pessimisten kunnen niet meer ontkennen dat de VS binnenkort uit de recessie zal komen. We begrijpen evenmin waarom niemand nog cyclische aandelen durft aanbevelen. Bij een conjuncturele omslag moet men volop de kaart van de cyclische aandelen trekken. Nog altijd zien we talrijke adviseurs die niet in de markten durven stappen of hoogstens defensieve aandelen durven aanbevelen. Dat optimisme voor de beurs willen we echter nuanceren. We zijn immers selectief positief en stappen niet lukraak in alle bedrijven of sectoren. We zijn immers niet naïef. De wereldwijde conjunctuur zal maar mondjesmaat herstellen. Om rendabel te beleggen moet men in de eerste plaats zoeken naar economieën die al herstellen. Dat brengt ons onmiddellijk naar China, dat in het tweede kwartaal al met 7,9 % groeide. Om te profiteren van het Chinese potentieel hoeft men niet in exotische bedrijven te investeren. Ook met Belgische en Europese bedrijven kunnen de beleggers gerust hun graantje meepikken. We denken uiteraard aan Bekaert (na een koersverdubbeling in amper 4 maanden het liefst op correctie), Lafarge (50 % van de cementproductie is voor China en India), CMB (vrachttarieven van droge bulk zijn fors gestegen sinds de enorme Chinese invoer van ijzererts) en LVMH (groeiende middenklasse in de groeilanden is niet vies van luxe). Die aandelen hebben sinds maart sterk gepresteerd en blijven (het liefst op correctie koopwaardig) voor de langere termijn (12 maanden). Nog beter zijn de sectoren en grondstoffen waarvan China netto-importeur is. Het zijn die sectoren of thema's die broodnodig zijn om de Chinese groei te ondersteunen, maar waarvan China onvoldoende bezit en dus afhankelijk is van de import. We denken niet enkel aan meststoffen, maar ook aan olie, ijzer en soja. Voor meststoffen denk we aan Potash en dichter bij huis aan Rosier. Voor landbouwgrondstoffen en soja zijn Bunge en Archer Daniels, beide genoteerd op de beurs van New York, interessante bedrijven.Alain Deneef Hoofdredacteur