In verhouding met de voorbij honderd jaar en gecorrigeerd voor de economische cycli is de waardering vandaag fair. Elke overdrijving naar boven toe werd in het verleden echter gevolgd door een overdrijving naar onder toe. Die 'wetenschap' wijst op een potentiële bijkomende correctie van 20 à 30% van de huidige niveaus. Dit stelt strategen voor een dilemma. Stel dat ze de klanten aanraden de aandelenposities te verhogen en de markt gaat onderuit. "Maar u zag de stroom van barslechte macrocijfers, u bestudeerde de geschiedenis - althans dat hopen we - en toch stuurde u ons het slagveld in?!" Raden ze de klanten aan te wachten, dan missen die mogelijk de wegrijdende geldtrein. "U was toch van mening dat aandelen goedkoop gewaardeerd stonden? Waarom mochten we dan niet kopen?" Een beursherstel dat vervolgens enkele maanden aanhoudt, zet zelfs de carrière op het spel. Beren zijn niet populair in aandelenland.

'Career risk' is een belangrijk fenomeen in de beleggingswereld. Jeremy Grantham waarschuwde in 1998 voor tien moeilijke jaren. De legendarische belegger kreeg over de gehele lijn gelijk. Toch verloor zijn investeringsbedrijf van 1998-2000 heel wat klanten, die de overstap maakten naar meer optimistische collega's.
In maart 2000 zette de Britse vermogensbeheerder Phillips & Drew de recent overleden Tony Dye aan de deur. De toenmalige Chief Investment Officer waarschuwde al enkele jaren voor sombere tijden en investeerde daarom het merendeel van het te beheren vermogen in cash. Enkele weken na zijn ontslag haalde Dye alsnog zijn gram. Beter samen fout dan alleen gelijk, is de boodschap. In de reële (financiële) wereld komt het tweede vaak overeen met verliezen (van klanten, job, enzovoort). We vragen geen medelijden voor de strategen. Ze worden betaald om bij een fout advies bakstenen te ontwijken. Schouderklopjes bij een correcte voorspelling hoeven evenmin. Het maakt deel uit van de job.
Uw job als belegger bestaat erin de mogelijke gevolgen van een beleggingsbeslissing in te schatten. Wat als u het koopadvies van de strateeg volgt en de markt corrigeert met 20%? Hebt u de tijd om te wachten op het herstel, dat ongetwijfeld ooit zal komen? Of staat kapitaalbehoud hoger gerangschikt in de prioriteitenlijst? Hoeveel pijn kan u aan voor u die handdoek (opnieuw) in de ring gooit? Risicoaverse beleggers houden vandaag veel cash aan, tot de zichtbaarheid op de economische cyclus en de winstevolutie toeneemt. Meer avontuurlijke beleggers verhogen geleidelijk de aandelenposities, maar onderwerpen zich daarmee aan de grillen van de markt. Een fout advies mag u altijd aan de strateeg aanwrijven. Op de gevolgen die daarmee gepaard gaan, moet u zelf anticiperen.

In verhouding met de voorbij honderd jaar en gecorrigeerd voor de economische cycli is de waardering vandaag fair. Elke overdrijving naar boven toe werd in het verleden echter gevolgd door een overdrijving naar onder toe. Die 'wetenschap' wijst op een potentiële bijkomende correctie van 20 à 30% van de huidige niveaus. Dit stelt strategen voor een dilemma. Stel dat ze de klanten aanraden de aandelenposities te verhogen en de markt gaat onderuit. "Maar u zag de stroom van barslechte macrocijfers, u bestudeerde de geschiedenis - althans dat hopen we - en toch stuurde u ons het slagveld in?!" Raden ze de klanten aan te wachten, dan missen die mogelijk de wegrijdende geldtrein. "U was toch van mening dat aandelen goedkoop gewaardeerd stonden? Waarom mochten we dan niet kopen?" Een beursherstel dat vervolgens enkele maanden aanhoudt, zet zelfs de carrière op het spel. Beren zijn niet populair in aandelenland.'Career risk' is een belangrijk fenomeen in de beleggingswereld. Jeremy Grantham waarschuwde in 1998 voor tien moeilijke jaren. De legendarische belegger kreeg over de gehele lijn gelijk. Toch verloor zijn investeringsbedrijf van 1998-2000 heel wat klanten, die de overstap maakten naar meer optimistische collega's. In maart 2000 zette de Britse vermogensbeheerder Phillips & Drew de recent overleden Tony Dye aan de deur. De toenmalige Chief Investment Officer waarschuwde al enkele jaren voor sombere tijden en investeerde daarom het merendeel van het te beheren vermogen in cash. Enkele weken na zijn ontslag haalde Dye alsnog zijn gram. Beter samen fout dan alleen gelijk, is de boodschap. In de reële (financiële) wereld komt het tweede vaak overeen met verliezen (van klanten, job, enzovoort). We vragen geen medelijden voor de strategen. Ze worden betaald om bij een fout advies bakstenen te ontwijken. Schouderklopjes bij een correcte voorspelling hoeven evenmin. Het maakt deel uit van de job. Uw job als belegger bestaat erin de mogelijke gevolgen van een beleggingsbeslissing in te schatten. Wat als u het koopadvies van de strateeg volgt en de markt corrigeert met 20%? Hebt u de tijd om te wachten op het herstel, dat ongetwijfeld ooit zal komen? Of staat kapitaalbehoud hoger gerangschikt in de prioriteitenlijst? Hoeveel pijn kan u aan voor u die handdoek (opnieuw) in de ring gooit? Risicoaverse beleggers houden vandaag veel cash aan, tot de zichtbaarheid op de economische cyclus en de winstevolutie toeneemt. Meer avontuurlijke beleggers verhogen geleidelijk de aandelenposities, maar onderwerpen zich daarmee aan de grillen van de markt. Een fout advies mag u altijd aan de strateeg aanwrijven. Op de gevolgen die daarmee gepaard gaan, moet u zelf anticiperen.