De kredietcrisis weegt zwaar op het budget van de burgers. Steeds meer gezinnen raken in financiële moeilijkheden en zoeken hun heil in nieuwe leningen. "Dat kan tot situaties leiden, waarbij een correct krediet in combinatie met de huishuur en een geboekte vakantie ervoor zorgt dat de betrokken personen in betalingsmoeilijkheden geraakt en beroep moeten doen op schuldbemiddeling", zegt Vincent Van Quickenborne (Open Vld).

"Volgens de ene partij zijn de banken momenteel veel te streng in het toekennen van leningen (zelfs voor woningen) en vragen ze te veel waarborgen. Andere groepen beschuldigen de financiële wereld van al te gemakkelijk kredieten te verstrekken. De waarheid zal zoals steeds ergens in het midden liggen." Met het oog op een betere bescherming van de burgers plant de federale economieminister nu een aanpassing van de wet op het consumentenkrediet om de volgende doelstellingen te bereiken. Concreet liggen volgende maatregelen op tafel:

• De verplichting om op elke kredietreclame 'Let op, geld lenen kost geld' te melden.
• Een verbod op reclame voor kredietgroepering.
• De invoering van een langere bedenktijd voor het afsluiten van een kredietovereenkomst: van 7 naar 14 dagen.
• De verplichting om in reclame voor kredieten niet alleen een 'Jaarlijks Kostenpercentage' te vermelden, maar tevens een concreet terug te betalen bedrag op basis van een representatief voorbeeld.
• Een verdubbeling van het aantal controles op reclame voor kredieten.
• Zwaardere boetes voor het herhaald overtreden van de wetgeving op reclame voor kredieten.
• Het verbod op cash uitbetaling van geleende sommen.

Tegelijkertijd wil Van Quickenborne een verruiming van de bijdragen aan het Fonds ter Bestrijding van de Overmatige Schuldenlast: "Dat systeem werkt goed en efficiënt als het aankomt op de betaling van de schuldbemiddelaars. Toch kijkt het fonds aan tegen een gecumuleerd tekort van vijf miljoen euro. Daarom wil ik de huidige financiering uitbreiden van de financiële sector naar derde schuldeisers, zoals ziekenhuizen, energiemaatschappijen, telefoonfirma's en de fiscus zelf."

Eric Pompen en Ken Van Weyenberg

De kredietcrisis weegt zwaar op het budget van de burgers. Steeds meer gezinnen raken in financiële moeilijkheden en zoeken hun heil in nieuwe leningen. "Dat kan tot situaties leiden, waarbij een correct krediet in combinatie met de huishuur en een geboekte vakantie ervoor zorgt dat de betrokken personen in betalingsmoeilijkheden geraakt en beroep moeten doen op schuldbemiddeling", zegt Vincent Van Quickenborne (Open Vld). "Volgens de ene partij zijn de banken momenteel veel te streng in het toekennen van leningen (zelfs voor woningen) en vragen ze te veel waarborgen. Andere groepen beschuldigen de financiële wereld van al te gemakkelijk kredieten te verstrekken. De waarheid zal zoals steeds ergens in het midden liggen." Met het oog op een betere bescherming van de burgers plant de federale economieminister nu een aanpassing van de wet op het consumentenkrediet om de volgende doelstellingen te bereiken. Concreet liggen volgende maatregelen op tafel: • De verplichting om op elke kredietreclame 'Let op, geld lenen kost geld' te melden. • Een verbod op reclame voor kredietgroepering. • De invoering van een langere bedenktijd voor het afsluiten van een kredietovereenkomst: van 7 naar 14 dagen. • De verplichting om in reclame voor kredieten niet alleen een 'Jaarlijks Kostenpercentage' te vermelden, maar tevens een concreet terug te betalen bedrag op basis van een representatief voorbeeld. • Een verdubbeling van het aantal controles op reclame voor kredieten. • Zwaardere boetes voor het herhaald overtreden van de wetgeving op reclame voor kredieten. • Het verbod op cash uitbetaling van geleende sommen. Tegelijkertijd wil Van Quickenborne een verruiming van de bijdragen aan het Fonds ter Bestrijding van de Overmatige Schuldenlast: "Dat systeem werkt goed en efficiënt als het aankomt op de betaling van de schuldbemiddelaars. Toch kijkt het fonds aan tegen een gecumuleerd tekort van vijf miljoen euro. Daarom wil ik de huidige financiering uitbreiden van de financiële sector naar derde schuldeisers, zoals ziekenhuizen, energiemaatschappijen, telefoonfirma's en de fiscus zelf." Eric Pompen en Ken Van Weyenberg