Als we dan beleggers confronteren met de vaststelling dat aandelen goedkoop zijn en dat ze net nu moeten kopen om de volgende jaren fraaie rendementen te halen, dan hebben de meesten meteen één of meerdere excuses klaar. Het meest gebruikte is: "Ik wacht af. Morgen zullen de koersen nog wel lager staan. Ik pik mijn favorieten wel op als de beurzen terug aan het stijgen zijn." Wat opvalt, is die zekerheid dat de aandelenmarkten verder zullen afglijden. De beurzen zijn de voorbije weken en maanden gezakt, dus zullen ze dat de volgende weken en maanden ook nog wel doen. Daarnaast ook de overtuiging dat men nog rustig en tegen redelijke prijzen kan instappen eens de beurzen terug de weg naar boven zijn ingeslagen. Nochtans leert elke analyse van vorige bodems dat het herstel doorgaans brutaal is en dat er in enkele weken tijd al een belangrijk deel van het herstel wordt gemaakt. En dan zal de twijfel volgen: afwachten of toch maar instappen? Gevolg: beleggers die niet durfden instappen uit schrik voor een verdere daling, doen het later toch. Maar dan wel aan veel hogere koersen dan toen ze niet durfden.
Nummer twee op de lijst van meest gebruikte excuses is: "Ik heb zoveel geld verloren op de beurs. Ik volg het nu een tijdje niet meer.

Bovendien heb ik toch geen geld meer." De aandelenportefeuille is bij de meeste aandeelhouders maar een klein deel van hun totale vermogen. Er is het woonhuis, de spaarcenten, de obligaties, eventueel ander vastgoed ... Stel dat uw aandelenportefeuille voor de beurscrisis 20% van uw vermogen was en dat dit door de malaise tot onder 10% is gezakt. Wat houdt u dan tegen om uw vermogen te herbalanceren door meer aandelen te kopen en vastrentende activa als een spaarboekje, kasbons, termijnrekeningen en obligaties te verkopen? Alleen maar de angst voor het aandelenrisico! Terwijl dat risico objectief gezien vandaag veel lager ligt dan enkele jaren geleden en zelfs op het laagste niveau van (minstens) de afgelopen vijf jaar.

Als uw aandelenportefeuille (slechts) gehalveerd is en u koopt niets bij, dan moeten de aandelen gemiddeld verdubbelen om ervoor te zorgen dat u uw inleg terug kunt hebben. Erger is het nog als u nu uw aandelen uit schrik allemaal verkoopt. Indien u die som dan 'risicoloos' belegt aan een gemiddelde nettorentevergoeding van 3% per jaar (daar komt u vandaag zelfs helemaal niet aan), dan zal het 23 jaar duren om dat verlies goed te maken. Aan u de keuze! In de winkel kopen we tijdens de koopjes steeds meer. Op de beurs blijkbaar nog altijd niet!

Danny Reweghs

Als we dan beleggers confronteren met de vaststelling dat aandelen goedkoop zijn en dat ze net nu moeten kopen om de volgende jaren fraaie rendementen te halen, dan hebben de meesten meteen één of meerdere excuses klaar. Het meest gebruikte is: "Ik wacht af. Morgen zullen de koersen nog wel lager staan. Ik pik mijn favorieten wel op als de beurzen terug aan het stijgen zijn." Wat opvalt, is die zekerheid dat de aandelenmarkten verder zullen afglijden. De beurzen zijn de voorbije weken en maanden gezakt, dus zullen ze dat de volgende weken en maanden ook nog wel doen. Daarnaast ook de overtuiging dat men nog rustig en tegen redelijke prijzen kan instappen eens de beurzen terug de weg naar boven zijn ingeslagen. Nochtans leert elke analyse van vorige bodems dat het herstel doorgaans brutaal is en dat er in enkele weken tijd al een belangrijk deel van het herstel wordt gemaakt. En dan zal de twijfel volgen: afwachten of toch maar instappen? Gevolg: beleggers die niet durfden instappen uit schrik voor een verdere daling, doen het later toch. Maar dan wel aan veel hogere koersen dan toen ze niet durfden. Nummer twee op de lijst van meest gebruikte excuses is: "Ik heb zoveel geld verloren op de beurs. Ik volg het nu een tijdje niet meer. Bovendien heb ik toch geen geld meer." De aandelenportefeuille is bij de meeste aandeelhouders maar een klein deel van hun totale vermogen. Er is het woonhuis, de spaarcenten, de obligaties, eventueel ander vastgoed ... Stel dat uw aandelenportefeuille voor de beurscrisis 20% van uw vermogen was en dat dit door de malaise tot onder 10% is gezakt. Wat houdt u dan tegen om uw vermogen te herbalanceren door meer aandelen te kopen en vastrentende activa als een spaarboekje, kasbons, termijnrekeningen en obligaties te verkopen? Alleen maar de angst voor het aandelenrisico! Terwijl dat risico objectief gezien vandaag veel lager ligt dan enkele jaren geleden en zelfs op het laagste niveau van (minstens) de afgelopen vijf jaar. Als uw aandelenportefeuille (slechts) gehalveerd is en u koopt niets bij, dan moeten de aandelen gemiddeld verdubbelen om ervoor te zorgen dat u uw inleg terug kunt hebben. Erger is het nog als u nu uw aandelen uit schrik allemaal verkoopt. Indien u die som dan 'risicoloos' belegt aan een gemiddelde nettorentevergoeding van 3% per jaar (daar komt u vandaag zelfs helemaal niet aan), dan zal het 23 jaar duren om dat verlies goed te maken. Aan u de keuze! In de winkel kopen we tijdens de koopjes steeds meer. Op de beurs blijkbaar nog altijd niet! Danny Reweghs