De financiële toezichthouder FSMA heeft dinsdag een tool gelanceerd om de kosten van zichtrekeningen te vergelijken. België geeft gevolg aan een Europese richtlijn, die bepaalt dat elke lidstaat van de Europese Unie zo'n vergelijkingstool ter beschikking moet stellen van het publiek. Maar de FSMA is niet aansprakelijk voor onvolledige of onjuiste informatie. De banken leveren alle informatie aan op eigen verantwoordelijkheid. De educatieve website van FSMA bundelt 21 bankenmerken. BNP Paribas Fortis, Fintro, Hello Bank zijn bijvoorbeeld drie verschillende merken, ook al horen ze thuis in dezelfde bankgroep.

Er bestaan al jaar en dag commerciële vergelijkende websites zoals Spaargids.be, Bankshopper.be of TopCompare.be, die de informatie over de zichtrekeningen op andere manieren verzamelen. Die commerciële websites speuren het web af naar tariefverhogingen of krijgen informatie via consumenten of financiële tussenpersonen. Spaargids.be is de oudste en meest succesvolle vergelijkende website. De site werd in 2006 opgericht en werd tien jaar later, in 2016, overgenomen door De Persgroep, de uitgeversgroep achter de kranten Het Laatste Nieuws en De Morgen.

Stille dood

Het model waarin de banken zelf de informatie moeten aanleveren voor de vergelijking is tien jaar geleden al uitgetest door Mediafin, de uitgever van de kranten De Tijd en L'Echo. De vergelijkende website voor spaarrekeningen, die die kranten in 2008 lanceerden, heette Rentegids. Het initiatief stierf na enkele jaren een stille dood. De banken hielden de informatie op de website niet up-to-date. De voorbije tien jaar kwamen de banken vooral met renteverlagingen voor spaarrekeningen, terwijl klanten worden gelokt met hogere rentes. De banken hadden er met andere woorden geen commercieel belang bij de rentetarieven à la minute aan te passen op de Rentegids.

FSMA is de toezichthouder op de financiële sector en geniet meer gezag dan de krantenuitgevers. De consumenten kunnen een klacht indienen bij FSMA als de tool niet goed werkt of de informatie niet klopt. De kans op slagen voor een bijgewerkte rekentool voor zichtrekeningen op www.wikifin.be is groter dan voor andere initiatieven uit de privésector. De banken zijn wettelijk verplicht om de informatie te actualiseren en de FSMA heeft een arsenaal aan wapens om die verplichtingen indien nodig af te dwingen.

FSMA is ook niet aan zijn proefstuk toe. Behalve de rekentool voor zichtrekeningen zijn er op www.wikifin.be ook een spaar- en immosimulator, een spaar- en kredietcalculator en een inflatietool te vinden.

Berekening

De tool van FSMA is een rekentool. De consumenten moeten een korte vragenlijst invullen, die peilt naar de voorkeuren en het gedrag van de betrokkenen. Hebt u graag uittreksels op papier of hoeft dat niet? Hoeveel overschrijvingen doet u per maand, op papier of elektronisch? Enzovoort. Op basis van de antwoorden berekent de tool hoeveel kosten de consument zal betalen. Daarna kan de consument doorklikken naar details of een meer gedetailleerde vergelijking maken tussen maximaal vijf spaarrekeningen.

Drie tips voor het gebruik van de rekentool

  • Klik op de i'tjes - i staat voor informatie - bij de opmerkingen. Daar vindt u bijvoorbeeld de opmerking dat een Visa Classic-kredietkaart bij Keytrade enkel gratis is als u minstens twaalf transacties per jaar doet. Anders betalen consumenten voor die kredietkaart 25 euro per jaar.
  • Vink geen overbodige diensten aan. De rangschikking verschilt grondig naargelang de voorkeuren. Vinkt u aan dat u onder nul wilt kunnen gaan, dan vallen twee van de gratis zichtrekeningen (Argenta en Europabank) weg. Vinkt u aan dat u een rekeningverzekering wilt, dan vallen alle gratis of goedkope zichtrekeningen weg. Kijk goed na of zo'n verzekering - die meestal enkel een beperkt bedrag uitkeert bij een overlijden door een ongeval - de moeite loont.
  • Preciseer het gebruik van de kaarten en de diensten. Bij sommige zichtrekeningen maakt het een heel groot verschil of u geld afhaalt aan automaten van uw huisbankier of aan automaten van een andere bankier. 10, 20 of 50 cent per geldopname kan in een jaar tijd stevig aantikken. Vijf opnames per maand tegen een halve euro per geldopname, kost een consument 30 euro aan weggesmeten geld.