Gaan millennials anders met geld om dan babyboomers? We laten de jongelui graag zelf aan het woord.
...

'Je woont nu waar?' Mijn omgeving moet nog wennen aan mijn nieuwe leven als digitale nomade en wereldreiziger. Maar wat is een digitale nomade? Het concept is in Vlaanderen amper ingeburgerd. Een digitale nomade is een persoon die locatie-onafhankelijk kan werken via het internet, met een grote mate van zelfstandigheid. Met enkel een laptop en een beperkte bagage, reizen digitale nomaden de wereld rond, waarbij ze hun diensten verkopen aan klanten over alle continenten heen. Of je een tekst schrijft vanuit de Bahama's of een computercode vanuit Zuid-Afrika, het maakt voor het resultaat niet veel uit. Zo kunnen digitale nomaden genieten van het leven als wereldreiziger en ook ver van huis het moois ontdekken dat onze planeet te bieden heeft. De meeste digitale nomaden hebben een vast adres, wat ze 'een basis' noemen. Zo ben ik bijvoorbeeld aangekomen in Bulgarije, waar ik na een paar weken doorgetrokken ben naar het kleine bergdorp Bansko, met 9000 inwoners. Verrassend genoeg blijkt dat een zeer populaire hub voor digitale nomaden. De meeste nomaden huren iets voor de korte termijn, en trekken dan verder, maar ze hebben wel een vaste basis waar ze vaak naar terugkomen. Door een stek te kopen of te huren in een goedkoop land komt er budget vrij om hun levensstijl te bekostigen. In de streek waar ik nu ben, koop je bijvoorbeeld een basisappartement voor 10.000 euro en een ruim appartement met wat westerse luxe voor 40.000 euro. Huren is met 160 euro voor een basisstudio ook niet duur, terwijl het voor een nomade interessant is om wat spullen achter te laten. Ja, er zijn ook nomaden die graag spullen verzamelen. De meeste nomaden zijn helemaal niet materialistisch ingesteld. Zelf begon ik met 20 kilo bagage te reizen, maar al snel kwam ik erachter dat dat 10 kilo te veel was. Verhuizen is trouwens de beste manier om erachter te komen hoeveel rommel we eigenlijk verzamelen en hoe weinig ervan we echt gebruiken en nodig hebben. Een digitale nomade heeft niet meer nodig dan wat kleren, een laptop en persoonlijke verzorgingsproducten die je ter plaatse kan kopen. Dat hangt vooral af van je vaardigheden en achtergrond. Zo heb ik het geluk dat ik als beursanalist en columnist de afgelopen jaren in Nederland en België een reputatie heb verworven. Daardoor is het niet zo moeilijk om opdrachten te vinden. Ook beleggingscursussen kan ik van overal ter wereld geven. Daardoor heb ik een stabiel inkomen. De work-life-balans blijft onder controle; een must voor digitale nomades. Er zijn veel schrijvers, fotografen, vertalers, programmeurs en grafische ontwerpers onder de digitale nomaden. Maar het varieert van mensen die yogalessen geven tot beleggers. Het hele spectrum is aanwezig. En ook belangrijk: de community staat klaar om je te helpen. Zo werk ik in mijn coworkingruimte samen met 300 digitale nomaden die actief zijn als programmeurs, marketeers en vele andere getalenteerde mensen. Het ecosysteem is zo gemaakt dat je gratis je kennis deelt met anderen in ruil voor jouw deel van de puzzel tot succes. En met nomaden die constant veranderen van locatie, zijn er altijd wel interessante mensen te vinden in je buurt. De meeste digitale nomaden met wie ik rondhang, zijn jonge mensen die een onlinebusiness uitbouwen en de wereld willen ontdekken. De gemiddelde leeftijd schommelt rond 30 tot 35 jaar, waarbij zowel twintigers als mensen die bijna op pensioen zijn in de community zitten. Vaak zie je een grote drang om te reizen en nieuwe culturen en ervaringen op te doen. Daarnaast is er een opvallend grote stroom jongeren die de stap neemt om de coronamaatregelen in hun land te ontvluchten. Een deel van de digitale nomaden heeft een succesvol bedrijf en/of een mooi loon. Daarom spelen lage belastingen in het land waar je werkt ook vaak mee in de beslissing. Als digitale nomade kan je wel niet meer genieten van de sociale zekerheid en de overheidssteun als je niet bijdraagt in je land van herkomst, maar in ruil kan je je belastingfactuur wel sterk zien dalen. Dat, gecombineerd met het feit dat je in het buitenland vaak veel goedkoper kunt leven dan in België, maakt dat je je een levensstijl kunt veroorloven die in België niet mogelijk is. Zo ga ik in Bulgarije twee keer per dag op restaurant, waarbij ik mijn best moet doen om tijdens een driegangenmenu met wijn meer dan 10 euro uit te geven. En dan spreken we nog niet over de huur, het transport en andere grote kostenposten die in veel landen aanzienlijk goedkoper zijn. Dat valt verrassend goed mee, al is de algemene regel dat hoe verder je in je levensfase zit, hoe moeilijker de stap te zetten is. Als je een huurcontract hebt lopen of je bezit een huis, dan zal er wel wat meer planning bij komen kijken. Ik heb een paar maanden nadat ik de beslissing had genomen de stap al kunnen zetten. Het hoeft dus niet lang te duren. Wel één advies: zoek hulp en laat je het liefst helpen door professionals met ervaring. Zo zijn er bedrijven die zich specifiek richten op de digitale nomaden, zoals BG Advise dat zich richt op Belgen die naar Bulgarije willen verhuizen. Die bedrijven helpen expats met lokale problemen, het opstarten van hun bedrijfsactiviteit, hun boekhouding en begeleiding in het migratieproces. Ik kreeg hulp van een Belg die jaren eerder dezelfde stap had gezet. En zo ben ik eindelijk aangekomen in het rijk der vrijheid.