De dubbele tussenkomst van de Belgische overheid zorgde alleen voor de bevestiging van het feit dat het overgrote deel van het verlies onomkeerbaar was. De hele heisa rond Fortis Holding gaat jammer genoeg alleen nog over het bepalen van de restwaarde.

Waarom is Fortis een Titanic-verhaal? Waarom is de financiële sector in elkaar geklapt? Heel belangrijk in dit verhaal is de mentaliteit. Dezelfde mentaliteit trouwens die het beroemde/beruchte schip op de ijsberg deed lopen. De jarenlange successen van de sector smaakten naar meer en hebben alle betrokken partijen (op de eerste plaats de managementteams van de banken zelf, maar ook de overheden, toezichthouders, analisten ... én de aandeelhouders) verblind. Alarmsignalen functioneerden niet meer en maakten een inferno mogelijk.

De financiële sector was erg geliefd en werd door beleggers en analisten op handen gedragen. Nochtans is de (financiële) geschiedenis een wereldwijde aaneenschakeling van grotere en kleinere bankcrisissen. En ook in de zogenaamde technologiecrash van 2000-2003 hadden de financiële aandelen zich verre van stabiel getoond. Fortis en Dexia bijvoorbeeld zakten toen al eens naar een enkelcijferige koers. Toch deed het wijzen op de risico's van financiële waarden door Cash en zusteradviesblad Inside Beleggen in de loop van 2007 en 2008 de emoties hoog oplopen. Het verkopen van deze 'basiswaarden voor elke portefeuille', de 'goedehuisvaderaandelen bij uitstek' bleek met heiligschennis gelijk te staan. De consensus pro de financiële sector was duidelijk te groot. Het gevaarlijkste wat er kan gebeuren!

We zijn enerzijds blij dat we heel wat mensen ervan hebben kunnen overtuigen tijdig hun financiële aandelen te verkopen of hun posities tot redelijke proporties af te bouwen, maar anderzijds zijn we ook teleurgesteld dat bij veel particuliere beleggers de schade toch nog zo groot is. De aandeelhoudersvergadering heeft geleerd dat het financiële rouwproces nog volop bezig is. Het grootste gevaar is dat dit proces te lang aansleept en dat men niet loskomt van al het negatieve. Want de geschiedenis leert ons ook dat elke bankencrisis - hoe erg ook -opgelost raakt en elke recessie - hoe erg ook - voorbijgaat. We weten uit het verleden ook dat wie gedurende die zware crisissen alert blijft en durft de op een presenteerblaadje aangeboden opportuniteiten te benutten, de jaren nadien bovengemiddelde returns behaalt.

Danny Reweghs

De dubbele tussenkomst van de Belgische overheid zorgde alleen voor de bevestiging van het feit dat het overgrote deel van het verlies onomkeerbaar was. De hele heisa rond Fortis Holding gaat jammer genoeg alleen nog over het bepalen van de restwaarde. Waarom is Fortis een Titanic-verhaal? Waarom is de financiële sector in elkaar geklapt? Heel belangrijk in dit verhaal is de mentaliteit. Dezelfde mentaliteit trouwens die het beroemde/beruchte schip op de ijsberg deed lopen. De jarenlange successen van de sector smaakten naar meer en hebben alle betrokken partijen (op de eerste plaats de managementteams van de banken zelf, maar ook de overheden, toezichthouders, analisten ... én de aandeelhouders) verblind. Alarmsignalen functioneerden niet meer en maakten een inferno mogelijk. De financiële sector was erg geliefd en werd door beleggers en analisten op handen gedragen. Nochtans is de (financiële) geschiedenis een wereldwijde aaneenschakeling van grotere en kleinere bankcrisissen. En ook in de zogenaamde technologiecrash van 2000-2003 hadden de financiële aandelen zich verre van stabiel getoond. Fortis en Dexia bijvoorbeeld zakten toen al eens naar een enkelcijferige koers. Toch deed het wijzen op de risico's van financiële waarden door Cash en zusteradviesblad Inside Beleggen in de loop van 2007 en 2008 de emoties hoog oplopen. Het verkopen van deze 'basiswaarden voor elke portefeuille', de 'goedehuisvaderaandelen bij uitstek' bleek met heiligschennis gelijk te staan. De consensus pro de financiële sector was duidelijk te groot. Het gevaarlijkste wat er kan gebeuren!We zijn enerzijds blij dat we heel wat mensen ervan hebben kunnen overtuigen tijdig hun financiële aandelen te verkopen of hun posities tot redelijke proporties af te bouwen, maar anderzijds zijn we ook teleurgesteld dat bij veel particuliere beleggers de schade toch nog zo groot is. De aandeelhoudersvergadering heeft geleerd dat het financiële rouwproces nog volop bezig is. Het grootste gevaar is dat dit proces te lang aansleept en dat men niet loskomt van al het negatieve. Want de geschiedenis leert ons ook dat elke bankencrisis - hoe erg ook -opgelost raakt en elke recessie - hoe erg ook - voorbijgaat. We weten uit het verleden ook dat wie gedurende die zware crisissen alert blijft en durft de op een presenteerblaadje aangeboden opportuniteiten te benutten, de jaren nadien bovengemiddelde returns behaalt. Danny Reweghs