We zijn aan het laatste kwartaal van 2018 begonnen. Traditioneel wordt dan al het vizier gericht op het einde van het jaar. We kunnen niet zeggen dat de aandelenmarkten een sterk jaar hebben. Dat geldt zeker voor de Europese beurzen. Die moeten nog steeds moeite doen om uit de rode cijfers te komen. Wall Street weet beter te scoren, dankzij een aantal een technosterren.

We zetten even op een rijtje welke factoren de tendens voor de laatste drie maanden van het beursjaar kunnen/zullen bepalen en wegen de kansen op een eindejaarrally:

· De stuwende kracht van Wall Street: tot spijt van wie het benijdt, maar de basis van de beurstrend ligt nog steeds in New York. Dat de aandelenmarkten de voorbije maanden in de rest van de wereld niet onderuit zijn gegaan, hebben we aan de aanhoudend stijgende tendens op de Amerikaanse beurs te danken. De stier op Wall Street toont manifest tekenen van serieuze vermoeidheid: de hausse wordt nog maar door enkele aandelen gedragen, de rest is al aan het terugvallen. Toch zien we de Standard&Poor's 500-index nog de grens van 3000 punten overschrijden en misschien gaat hij nog wat hoger. We denken wel dat dan een stevige correctie volgt, maar dat lijken eerder zorgen voor 2019.

De ellende op de aandelenmarkten is pas voor 2019.

· Handelsoorlog: de jongste maanden hebben de markten regelmatig te lijden onder het opgelopen handelsconflict tussen de Verenigde Staten en China, dat verder is gegaan dan louter verbaal geweld. Het opleggen van steeds hogere wederzijdse importheffingen hebben de markten geen deugd gedaan. De nakende tussentijdse verkiezingen van 6 november in de VS hebben daar zeker een rol in gespeeld. We zien wel een mogelijkheid tot een akkoord, aangezien Trump daarmee wil scoren voor 6 november. We zien het dan ook niet meteen tot een verdere escalatie komen, die de beurzen kopje-onder zou doen gaan in de komende maanden.

· Begrotingsuitspattingen in Italië: dat de Europese beurzen sinds het voorjaar minder goed gepresteerd hebben dan Wall Street, was voor een deel te wijten aan het politieke avontuur in Italië. Twee extremistische partijen (de Vijfsterrenbeweging en Lega) sloegen de handen in elkaar met een experimenteel regeerakkoord dat een middelvinger opstak naar het Europese beleid van begrotingsdiscipline. De begroting met een tekort van 2,4 procent van het bbp maakt niet alleen de Europese Unie, maar ook de financiële markten zenuwachtig.

· Crisis in opkomende landen: de handelsspanningen tussen VS en China en de duurdere dollar brachten weer een aantal emerging markets in de problemen. Op de eerste plaats de 'slechte leerlingen', zo als Argentinië, Turkije en Zuid-Afrika. We denken dat we hier (voorlopig) geen ontsporing zullen zien zoals in 1998 en dat de crisis niet zal uitdijen naar de rest van de opkomende landen.

Ellende voor 2019

We blijven tot nader order bij onze verwachting dat we toch een positief vierde kwartaal zullen zien op de aandelenmarkten met dus hopelijk een klassieke, degelijke 'eindejaarsrally'. De ellende verwachten we in 2019. We zullen de komende maanden dan ook bekijken of we bepaalde posities beginnen af te bouwen, zodat we de verwachte terugval op de beurzen, met die van de Amerikaanse technologiewaarden op kop, niet ten volle moeten ondergaan.