Het een en ander kadert in de uitbreiding van de zogenaamde antimisbruikbepaling tot de materie van de registratie- en successierechten. In zijn strijd tegen de fiscale fraude, heeft de regering Di Rupo immers bepaald dat elke techniek van successieplanning niet enkel en alleen mag ingegeven zijn om minder belastingen te betalen.

Wat dit precies betekent heeft de fiscus onlangs geïllustreerd met een aantal concrete voorbeelden in een recent gepubliceerde circulaire. Onrustwekkend is dat de techniek van de gesplitste aankoop van een onroerend goed voortaan wordt geviseerd door de fiscus. Deze techniek wordt in de praktijk vaak toegepast door ouders en kinderen die samen een onroerend goed, bijvoorbeeld een buitenverblijf aan de kust, willen kopen.

Geen successierechten

De ouders kopen dan het vruchtgebruik, terwijl de kinderen de blote eigendom kopen van het kustappartement. De ouders kunnen heel hun leven in het kustappartement blijven wonen, kunnen het verhuren, enzovoort. Als de ouders overlijden, zal het vruchtgebruik uitdoven en automatisch overgaan op de kinderen zonder successierechten te betalen.

Zowel de ouders als de kinderen moeten bewijzen dat ze respectievelijk het vruchtgebruik en de blote eigendom met eigen gelden hebben betaald. In de meeste gevallen is het zo dat de kinderen op het moment van de aankoop over onvoldoende middelen beschikken om de blote eigendom te kopen. In de praktijk wordt dat opgelost doordat de ouders eerst aan de kinderen geld schenken en dit vóór het verlijden van de notariële aankoopakte.

Zwarte lijst

Deze populaire techniek van successieplanning komt nu op de 'zwarte lijst' van de fiscus te staan. Dit betekent dat de gesplitste aankoop van een onroerend goed die gebeurt na 1 juni 2012 in principe zal belast worden alsof het onroerend goed altijd voor de volle eigendom in het vermogen van de ouders had gezeten. Enkel als u kan bewijzen dat de gesplitste aankoop niet enkel is gebeurd om fiscale redenen, kunt u er nog mee weg komen. Maar dat is in praktijk een zo goed als onhaalbare opdracht.

Als u vóór 1 juni 2012 een gesplitste aankoop heeft gedaan, dan is er in principe geen fiscaal misbruik als u de oude spelregels hebt gevolgd.

Het een en ander kadert in de uitbreiding van de zogenaamde antimisbruikbepaling tot de materie van de registratie- en successierechten. In zijn strijd tegen de fiscale fraude, heeft de regering Di Rupo immers bepaald dat elke techniek van successieplanning niet enkel en alleen mag ingegeven zijn om minder belastingen te betalen. Wat dit precies betekent heeft de fiscus onlangs geïllustreerd met een aantal concrete voorbeelden in een recent gepubliceerde circulaire. Onrustwekkend is dat de techniek van de gesplitste aankoop van een onroerend goed voortaan wordt geviseerd door de fiscus. Deze techniek wordt in de praktijk vaak toegepast door ouders en kinderen die samen een onroerend goed, bijvoorbeeld een buitenverblijf aan de kust, willen kopen. Geen successierechtenDe ouders kopen dan het vruchtgebruik, terwijl de kinderen de blote eigendom kopen van het kustappartement. De ouders kunnen heel hun leven in het kustappartement blijven wonen, kunnen het verhuren, enzovoort. Als de ouders overlijden, zal het vruchtgebruik uitdoven en automatisch overgaan op de kinderen zonder successierechten te betalen. Zowel de ouders als de kinderen moeten bewijzen dat ze respectievelijk het vruchtgebruik en de blote eigendom met eigen gelden hebben betaald. In de meeste gevallen is het zo dat de kinderen op het moment van de aankoop over onvoldoende middelen beschikken om de blote eigendom te kopen. In de praktijk wordt dat opgelost doordat de ouders eerst aan de kinderen geld schenken en dit vóór het verlijden van de notariële aankoopakte. Zwarte lijstDeze populaire techniek van successieplanning komt nu op de 'zwarte lijst' van de fiscus te staan. Dit betekent dat de gesplitste aankoop van een onroerend goed die gebeurt na 1 juni 2012 in principe zal belast worden alsof het onroerend goed altijd voor de volle eigendom in het vermogen van de ouders had gezeten. Enkel als u kan bewijzen dat de gesplitste aankoop niet enkel is gebeurd om fiscale redenen, kunt u er nog mee weg komen. Maar dat is in praktijk een zo goed als onhaalbare opdracht. Als u vóór 1 juni 2012 een gesplitste aankoop heeft gedaan, dan is er in principe geen fiscaal misbruik als u de oude spelregels hebt gevolgd.