In 2005 werd een Europese spaarrichtlijn ingevoerd die de banken verplicht de fiscus in hun land te melden of ze intresten uitbetalen aan buitenlanders en wie dat precies zijn.

De informatie wordt doorgegeven aan het land van herkomst, waardoor het almaar moeilijker wordt om zwart geld in het buitenland verborgen te houden. De invoering van de richtlijn is de Belgen niet ontgaan.

Sinds 2007 ging het aantal buitenlandse rekeningen in vrije val. In dat jaar gaven nog ruim 125.000 Belgen een of meer buitenlandse bankrekeningen aan in hun belastingaangifte. Vorig jaar waren dat er nog amper 73.400, een daling met ruim 40 procent dus.

De Standaard haalt deze gegevens uit cijfers die de krant opvroeg bij de FOD Financiën. "De toegenomen internationale samenwerking tussen de Europese belastingadministraties loont", aldus woordvoerder Francis Adyns van de FOD Financiën. Volgens hem is de daling van het aantal aangegeven rekeningen algemeen in de drie gewesten: Vlaanderen, Brusssel en Wallonië. Ook in de omgekeerde richting mist de richtlijn zijn effect overigens niet.

Nadat België in 2011 besliste niet langer een forfaitaire heffing in te houden en door te storten naar het land van herkomst - waardoor de namen van Europese rekeninghouders in België niet langer geheim bleven - daalde het aantal Europeanen van wie de bankgegevens worden vrijgegeven. Midden 2011 gaf ons land nog de namen van 250.000 buitenlandse rekeninghouders door aan het land van herkomst. Midden vorig jaar was dat aantal al gedaald tot 229.000. (Belga)

In 2005 werd een Europese spaarrichtlijn ingevoerd die de banken verplicht de fiscus in hun land te melden of ze intresten uitbetalen aan buitenlanders en wie dat precies zijn. De informatie wordt doorgegeven aan het land van herkomst, waardoor het almaar moeilijker wordt om zwart geld in het buitenland verborgen te houden. De invoering van de richtlijn is de Belgen niet ontgaan.Sinds 2007 ging het aantal buitenlandse rekeningen in vrije val. In dat jaar gaven nog ruim 125.000 Belgen een of meer buitenlandse bankrekeningen aan in hun belastingaangifte. Vorig jaar waren dat er nog amper 73.400, een daling met ruim 40 procent dus. De Standaard haalt deze gegevens uit cijfers die de krant opvroeg bij de FOD Financiën. "De toegenomen internationale samenwerking tussen de Europese belastingadministraties loont", aldus woordvoerder Francis Adyns van de FOD Financiën. Volgens hem is de daling van het aantal aangegeven rekeningen algemeen in de drie gewesten: Vlaanderen, Brusssel en Wallonië. Ook in de omgekeerde richting mist de richtlijn zijn effect overigens niet.Nadat België in 2011 besliste niet langer een forfaitaire heffing in te houden en door te storten naar het land van herkomst - waardoor de namen van Europese rekeninghouders in België niet langer geheim bleven - daalde het aantal Europeanen van wie de bankgegevens worden vrijgegeven. Midden 2011 gaf ons land nog de namen van 250.000 buitenlandse rekeninghouders door aan het land van herkomst. Midden vorig jaar was dat aantal al gedaald tot 229.000. (Belga)