De trend zet zich onverminderd verder, zo bleek dinsdag nog uit verse cijfers van de Nationale Bank. In januari stond zo maar even 238,6 miljard euro uit op Belgische spaarboekjes, een nieuw record. Er kwam die maand zowat 2,8 miljard euro bij. Het is duidelijk: de meesten onder ons zetten onze eindejaarspremie en eventuele bonussen gewoon op ons spaarboekje. Niet omdat dat zo'n aantrekkelijke voorwaarden biedt. Wel in tegendeel, maar waar moeten we er anders mee blijven? De staatsbon, ooit bijzonder populair, biedt geen ernstig alternatief. Bij de jongste emissie werd slechts voor 12,7 miljoen euro ingetekend, een nieuw dieptepunt sinds de lancering van de staatsbon in 1996. Het schrijnende gebrek aan interesse hoeft niet te verbazen, want de nieuwe staatsbons op vijf jaar leveren slechts 1 procent bruto op. Netto blijft daar 0,75 procent van over. Een wel erg schrale vergoeding. Op de secundaire markt zijn de obligatiekoersen ondertussen zodanig fors gestegen, dat de rendementen nauwelijks nog iets voorstellen. En ook elders gaan de rendementen naar beneden, bijvoorbeeld op de markt van de spaarverzekeringen, de zogenaamde tak 21-producten. Rest ons nog aandelen. Dinsdag bereikte de Dow Jones een nieuwe recordhoogte, en superinvesteerder Warren Buffett hield onlangs in zijn jaarlijkse brief aan zijn aandeelhouders nog een warm pleidooi voor investeringen in aandelen. De Amerikanen hebben de les begrepen en wenden zich weer tot de beurs. Maar voorlopig lijkt de Belgische spaarder nog een beetje bang om opnieuw in de beurs te stappen. Da afgelopen jaren werd hij geconfronteerd met een reeks zware correcties, en dat is hij nog niet vergeten. Het kan dus nog even duren eer het volkskapitalisme terug zijn plaats van weleer opeist. Even werd overwogen om dat proces te versnellen met een nieuwe wet Cooreman-De Clercq, maar daar werd geen politieke concensus over bereikt. (Belga)

De trend zet zich onverminderd verder, zo bleek dinsdag nog uit verse cijfers van de Nationale Bank. In januari stond zo maar even 238,6 miljard euro uit op Belgische spaarboekjes, een nieuw record. Er kwam die maand zowat 2,8 miljard euro bij. Het is duidelijk: de meesten onder ons zetten onze eindejaarspremie en eventuele bonussen gewoon op ons spaarboekje. Niet omdat dat zo'n aantrekkelijke voorwaarden biedt. Wel in tegendeel, maar waar moeten we er anders mee blijven? De staatsbon, ooit bijzonder populair, biedt geen ernstig alternatief. Bij de jongste emissie werd slechts voor 12,7 miljoen euro ingetekend, een nieuw dieptepunt sinds de lancering van de staatsbon in 1996. Het schrijnende gebrek aan interesse hoeft niet te verbazen, want de nieuwe staatsbons op vijf jaar leveren slechts 1 procent bruto op. Netto blijft daar 0,75 procent van over. Een wel erg schrale vergoeding. Op de secundaire markt zijn de obligatiekoersen ondertussen zodanig fors gestegen, dat de rendementen nauwelijks nog iets voorstellen. En ook elders gaan de rendementen naar beneden, bijvoorbeeld op de markt van de spaarverzekeringen, de zogenaamde tak 21-producten. Rest ons nog aandelen. Dinsdag bereikte de Dow Jones een nieuwe recordhoogte, en superinvesteerder Warren Buffett hield onlangs in zijn jaarlijkse brief aan zijn aandeelhouders nog een warm pleidooi voor investeringen in aandelen. De Amerikanen hebben de les begrepen en wenden zich weer tot de beurs. Maar voorlopig lijkt de Belgische spaarder nog een beetje bang om opnieuw in de beurs te stappen. Da afgelopen jaren werd hij geconfronteerd met een reeks zware correcties, en dat is hij nog niet vergeten. Het kan dus nog even duren eer het volkskapitalisme terug zijn plaats van weleer opeist. Even werd overwogen om dat proces te versnellen met een nieuwe wet Cooreman-De Clercq, maar daar werd geen politieke concensus over bereikt. (Belga)