Zwitsers zijn het meest tevreden met 81% tegen 2%. Het minst tevreden zijn Fransen (46% tegen 11%) en Italianen (54% tegen 14%).

Er blijken ook grote verschillen te bestaan in de manier waarop men het pensioen wil ontvangen. De helft van de Zwitsers prefereert een levenslange maandelijkse of jaarlijkse uitkering, terwijl dit in andere landen een kwart tot een helft van de respondenten is.

In Oostenrijk en Duitsland is de eenmalige uitbetaling veruit het meest populair (respectievelijk 40% en 37%).

Britse respondenten vormen een uitzondering als het gaat om investeringsbeslissingen. Bijna de helft van de respondenten zegt beleggingen te doen zonder hulp van een beleggingsprofessional of adviseur.

Alleen de Nederlanders tonen met 42% een vergelijkbare mate van onafhankelijkheid. Zwitserland kent het laagste percentage respondenten dat geen advies van buiten zoekt: 23%.

Dr Renate Finke, Senior Economist International Pensions bij Allianz en auteur van de studie: "Pensioenplanning is cruciaal voor het verzekeren van een goede levensstandaard op latere leeftijd, maar veel respondenten erkenden fouten te hebben gemaakt. Een derde erkent te laat te zijn begonnen en een kwart zegt niet genoeg te hebben gespaard. Sparen voor een pensioen is natuurlijk een uitdaging in het huidige economische klimaat van financiële repressie. Maar om hun huidige levensstandaard te behouden zullen veel mensen extra reserves moeten opbouwen via een pensioenplan of gewoon spaargeld. Hopelijk zullen de ervaringen van gepensioneerden of zij die bijna aan hun pensioen toe zijn jongere generaties motiveren om aan hun pensioen te gaan denken."

Nick Smith, Hoofd van AllianzGI Retail Sales Europa (behalve Duitsland) zegt: "Spaarders staan voor een onzeker landschap met inflatierisico, volatiliteit en de uitdagingen van hervormingen. Dit dwingt mensen om zich aan veranderende omstandigheden aan te passen. Mensen die nu voor hun pensioen sparen moeten kijken wat voor lessen ze kunnen leren van vijftigplussers, vooral omdat het afgelopen decennium heeft laten zien dat het moeilijk is om bepaalde beleggingsrisico's in te calculeren."

Zwitsers zijn het meest tevreden met 81% tegen 2%. Het minst tevreden zijn Fransen (46% tegen 11%) en Italianen (54% tegen 14%). Er blijken ook grote verschillen te bestaan in de manier waarop men het pensioen wil ontvangen. De helft van de Zwitsers prefereert een levenslange maandelijkse of jaarlijkse uitkering, terwijl dit in andere landen een kwart tot een helft van de respondenten is. In Oostenrijk en Duitsland is de eenmalige uitbetaling veruit het meest populair (respectievelijk 40% en 37%). Britse respondenten vormen een uitzondering als het gaat om investeringsbeslissingen. Bijna de helft van de respondenten zegt beleggingen te doen zonder hulp van een beleggingsprofessional of adviseur. Alleen de Nederlanders tonen met 42% een vergelijkbare mate van onafhankelijkheid. Zwitserland kent het laagste percentage respondenten dat geen advies van buiten zoekt: 23%. Dr Renate Finke, Senior Economist International Pensions bij Allianz en auteur van de studie: "Pensioenplanning is cruciaal voor het verzekeren van een goede levensstandaard op latere leeftijd, maar veel respondenten erkenden fouten te hebben gemaakt. Een derde erkent te laat te zijn begonnen en een kwart zegt niet genoeg te hebben gespaard. Sparen voor een pensioen is natuurlijk een uitdaging in het huidige economische klimaat van financiële repressie. Maar om hun huidige levensstandaard te behouden zullen veel mensen extra reserves moeten opbouwen via een pensioenplan of gewoon spaargeld. Hopelijk zullen de ervaringen van gepensioneerden of zij die bijna aan hun pensioen toe zijn jongere generaties motiveren om aan hun pensioen te gaan denken." Nick Smith, Hoofd van AllianzGI Retail Sales Europa (behalve Duitsland) zegt: "Spaarders staan voor een onzeker landschap met inflatierisico, volatiliteit en de uitdagingen van hervormingen. Dit dwingt mensen om zich aan veranderende omstandigheden aan te passen. Mensen die nu voor hun pensioen sparen moeten kijken wat voor lessen ze kunnen leren van vijftigplussers, vooral omdat het afgelopen decennium heeft laten zien dat het moeilijk is om bepaalde beleggingsrisico's in te calculeren."