Beleggers die zich niet tevreden stellen met deze lage rendementen en op zoek gaan naar een hoger rendement, worden verplicht om meer risico te nemen. Een optie is om zijn heil te gaan zoeken bij bedrijfsobligaties.

De laatste emissies die in België plaats vonden boden gemiddeld brutocoupons van 4,75%, na roerende voorheffing en kosten zakt het rendement naar 3,50% tot 3,70%. Ook niet echt veel, maar toch nog altijd meer dan spaarboekjes, termijnrekeningen, kasbons of staatsobligaties.

Beleggen in andere munten zou een alternatief kunnen zijn

Obligaties in Turkse lira of in Zuid-Afrikaanse rand bieden een hoger rendement, maar hier kunnen wisselkoersverliezen de belegger parten spelen. Zeker de laatste weken, door het herstel van de euro nadat alle onzekerheden over de toekomst van de eurozone de euro lager geduwd hadden.

Langlopende obligatie van Telecom Italia

Een ander alternatief kan erin bestaan om op langere termijn te beleggen. We zitten immers met een 'normale' of steile rentecurve. Die heeft als kenmerk dat hoe langer de looptijd is, hoe hoger de rente is. Ter informatie: de rente op een 30-jarige OLO of Belgische staatsobligatie bedraagt 3,22% (bruto).

In zijn zoektocht naar aantrekkelijke bedrijfsobligaties ontdekte Gert De Mesure een emissie van Telecom Italia die in 2003 uitgegeven werd en tot 2033 loopt.

Deze obligatie heeft een brutocoupon van 7,75% en rekening houdend met een indicatieve aankoopprijs van 108,50%. Na roerende voorheffing en aankoopkosten komt het netto rendement indicatief uit op 5,32%.

Wat zijn nu de voor- en nadelen van een eventuele aankoop van deze obligatie? Een eerste probleem kan de solvabiliteit van Telecom Italia zijn.

Het bedrijf heeft een stabiele Baa2-rating en had eind 2011 een schuld/EBITDA-ratio van 2,50, een ratio die tegen eind 2012 verwacht wordt te verbeteren tot 2,25.

Dergelijke ratio is niet echt slecht, terwijl de Italiaanse telecomgroep heel hard werkt om zijn schuldenlast verder af te bouwen.

Een plotse stijging van de rente kan tot een daling van de koers van deze obligatie leiden, wat een probleem kan zijn als je voor het einde van de looptijd wil of moet verkopen.

De ideale situatie is volgens Gert De Mesure natuurlijk dat je deze obligatie bijhoudt tot de vervaldag in 2033. Naast het aantrekkelijke rendement bespaar je sterk op transactiekosten. Je moet dus niet regelmatig je obligatie na vervaldag herbeleggen.

Bij aankoop of aantekening op een obligatie moet je al snel 1,5% tot 2% ophoesten. Met coupures van 1.000 euro is deze bedrijfsobligatie voor elke particuliere belegger bereikbaar. Je mag er natuurlijk niet je volledige kapitaal in beleggen, 5% tot 8% van je roerend vermogen mag.

Beleggers die zich niet tevreden stellen met deze lage rendementen en op zoek gaan naar een hoger rendement, worden verplicht om meer risico te nemen. Een optie is om zijn heil te gaan zoeken bij bedrijfsobligaties. De laatste emissies die in België plaats vonden boden gemiddeld brutocoupons van 4,75%, na roerende voorheffing en kosten zakt het rendement naar 3,50% tot 3,70%. Ook niet echt veel, maar toch nog altijd meer dan spaarboekjes, termijnrekeningen, kasbons of staatsobligaties. Beleggen in andere munten zou een alternatief kunnen zijnObligaties in Turkse lira of in Zuid-Afrikaanse rand bieden een hoger rendement, maar hier kunnen wisselkoersverliezen de belegger parten spelen. Zeker de laatste weken, door het herstel van de euro nadat alle onzekerheden over de toekomst van de eurozone de euro lager geduwd hadden. Langlopende obligatie van Telecom ItaliaEen ander alternatief kan erin bestaan om op langere termijn te beleggen. We zitten immers met een 'normale' of steile rentecurve. Die heeft als kenmerk dat hoe langer de looptijd is, hoe hoger de rente is. Ter informatie: de rente op een 30-jarige OLO of Belgische staatsobligatie bedraagt 3,22% (bruto). In zijn zoektocht naar aantrekkelijke bedrijfsobligaties ontdekte Gert De Mesure een emissie van Telecom Italia die in 2003 uitgegeven werd en tot 2033 loopt. Deze obligatie heeft een brutocoupon van 7,75% en rekening houdend met een indicatieve aankoopprijs van 108,50%. Na roerende voorheffing en aankoopkosten komt het netto rendement indicatief uit op 5,32%. Wat zijn nu de voor- en nadelen van een eventuele aankoop van deze obligatie? Een eerste probleem kan de solvabiliteit van Telecom Italia zijn. Het bedrijf heeft een stabiele Baa2-rating en had eind 2011 een schuld/EBITDA-ratio van 2,50, een ratio die tegen eind 2012 verwacht wordt te verbeteren tot 2,25. Dergelijke ratio is niet echt slecht, terwijl de Italiaanse telecomgroep heel hard werkt om zijn schuldenlast verder af te bouwen. Een plotse stijging van de rente kan tot een daling van de koers van deze obligatie leiden, wat een probleem kan zijn als je voor het einde van de looptijd wil of moet verkopen. De ideale situatie is volgens Gert De Mesure natuurlijk dat je deze obligatie bijhoudt tot de vervaldag in 2033. Naast het aantrekkelijke rendement bespaar je sterk op transactiekosten. Je moet dus niet regelmatig je obligatie na vervaldag herbeleggen. Bij aankoop of aantekening op een obligatie moet je al snel 1,5% tot 2% ophoesten. Met coupures van 1.000 euro is deze bedrijfsobligatie voor elke particuliere belegger bereikbaar. Je mag er natuurlijk niet je volledige kapitaal in beleggen, 5% tot 8% van je roerend vermogen mag.