De resultaten die door verzekeraar AXA in februari van dit jaar werden gepubliceerd, toonden aan dat de winstgevendheid verbeterd was ("Combined Ratio") en dat er tevens een groei van de activiteiten was ("APE").

Laten we nu deze twee belangrijke indicatoren onder de loep nemen, indicatoren die door analisten van de verzekeringssector (en de sector van de herverzekeraars) zeer zorgvuldig opgevolgd worden, zo stelt Delaunay voor.

De winst van verzekeringsmaatschappijen vloeit voort uit het verschil tussen enerzijds de uitkeringen van ingediende schadeclaims (opgelopen schadegevallen, overlijdens, enz.), afschrijvingen en algemene kosten en anderzijds de gerealiseerde omzet (= de premies die van de verzekerden ontvangen worden).

Dit is de verhouding tussen de uitgaven en de inkomsten met betrekking tot de verzekeringsactiviteiten. Deze ratio (de zogenaamde "Combined Ratio") is een essentieel onderdeel voor de beoordeling van de prestaties van verzekeraars (en herverzekeraars) omdat het de "technische rentabiliteit" van het verzekeringsbedrijf meet.

Als deze "combined ratio" groter dan 100% is, liggen de kosten hoger dan de opbrengsten (en vice versa). In 2010 bedroeg de "combined ratio" voor Axa 99,5%, 97,9% in 2011 en 97,6% eind 2012. Het herstel van de rendabiliteit zet zich dus al drie jaar door ondanks de economische crisis.

Een andere indicator die op grote schaal gevolgd wordt door de analisten: de "APE" ("Annual Premium Equivalent"). Deze indicator geeft het volume van de nieuwe productie weer (het komt overeen met het jaarlijks aantal nieuw getekende contracten).

Deze indicator is in 2012 met 3% gestegen als gevolg van "goede activiteiten op het vlak van de verzekeringstakken bescherming tegen schade en gezondheid." Delaunay is koper van de aandelen AXA.

De resultaten die door verzekeraar AXA in februari van dit jaar werden gepubliceerd, toonden aan dat de winstgevendheid verbeterd was ("Combined Ratio") en dat er tevens een groei van de activiteiten was ("APE"). Laten we nu deze twee belangrijke indicatoren onder de loep nemen, indicatoren die door analisten van de verzekeringssector (en de sector van de herverzekeraars) zeer zorgvuldig opgevolgd worden, zo stelt Delaunay voor. De winst van verzekeringsmaatschappijen vloeit voort uit het verschil tussen enerzijds de uitkeringen van ingediende schadeclaims (opgelopen schadegevallen, overlijdens, enz.), afschrijvingen en algemene kosten en anderzijds de gerealiseerde omzet (= de premies die van de verzekerden ontvangen worden). Dit is de verhouding tussen de uitgaven en de inkomsten met betrekking tot de verzekeringsactiviteiten. Deze ratio (de zogenaamde "Combined Ratio") is een essentieel onderdeel voor de beoordeling van de prestaties van verzekeraars (en herverzekeraars) omdat het de "technische rentabiliteit" van het verzekeringsbedrijf meet. Als deze "combined ratio" groter dan 100% is, liggen de kosten hoger dan de opbrengsten (en vice versa). In 2010 bedroeg de "combined ratio" voor Axa 99,5%, 97,9% in 2011 en 97,6% eind 2012. Het herstel van de rendabiliteit zet zich dus al drie jaar door ondanks de economische crisis. Een andere indicator die op grote schaal gevolgd wordt door de analisten: de "APE" ("Annual Premium Equivalent"). Deze indicator geeft het volume van de nieuwe productie weer (het komt overeen met het jaarlijks aantal nieuw getekende contracten). Deze indicator is in 2012 met 3% gestegen als gevolg van "goede activiteiten op het vlak van de verzekeringstakken bescherming tegen schade en gezondheid." Delaunay is koper van de aandelen AXA.