Japan heeft als eerste land mogen kennismaken met het demografisch probleem, maar Europa volgt niet veel later. In de Verenigde Staten duiken ook al de eerste problemen op. Zelfs landen als Canada, Rusland en zelfs China zullen de dans niet kunnen ontspringen.

Algemeen wordt aangenomen dat we ons in een megatrend van ongeveer 20 jaar bevinden. Die megatrend is pas begonnen, momenteel kunnen zowel Europa als de VS in het derde jaar van de cyclus gesitueerd worden. Er valt dus nog een lange weg af te leggen.

De beloften die de regeringen gedaan, zijn niet van de poes. Ze beloofden niet alleen welvaartbestendige uitkeringen, maar ook een goede verzorging in de oude dag inclusief optimale gezondheidszorgen. De eerste barsten in dat systeem van beloften zijn opgedoken en dan niet alleen in het pensioenstelsel.

Dat de overheden geen royale pensioenen zal kunnen uitbetalen aan een groeiend leger van gepensioneerden, staat als een paal boven water.

Maar ook op het vlak van gezondheidszorg stellen zich problemen. Stel dat iemand van 25 jaar en iemand van 65 jaar beiden een nieuwe lever nodig hebben en dat er maar één lever beschikbaar is.

In de toekomst zal die lever aan de 25-jarige worden toegewezen, want hij draait nog mee op de arbeidsmarkt. De 65-jarige zal spijtig genoeg ten dode opgeschreven zijn.

Wie wil meetellen, zal dus langer moeten werken. Inderdaad, tot hij of zij er bij neervalt. Maar meteen stelt zich weer een ander probleem, want de toegang tot de arbeidsmarkt zal voor jongeren moeilijker worden. De clash van de generaties komt in snel tempo op ons af.

Japan heeft als eerste land mogen kennismaken met het demografisch probleem, maar Europa volgt niet veel later. In de Verenigde Staten duiken ook al de eerste problemen op. Zelfs landen als Canada, Rusland en zelfs China zullen de dans niet kunnen ontspringen. Algemeen wordt aangenomen dat we ons in een megatrend van ongeveer 20 jaar bevinden. Die megatrend is pas begonnen, momenteel kunnen zowel Europa als de VS in het derde jaar van de cyclus gesitueerd worden. Er valt dus nog een lange weg af te leggen. De beloften die de regeringen gedaan, zijn niet van de poes. Ze beloofden niet alleen welvaartbestendige uitkeringen, maar ook een goede verzorging in de oude dag inclusief optimale gezondheidszorgen. De eerste barsten in dat systeem van beloften zijn opgedoken en dan niet alleen in het pensioenstelsel. Dat de overheden geen royale pensioenen zal kunnen uitbetalen aan een groeiend leger van gepensioneerden, staat als een paal boven water. Maar ook op het vlak van gezondheidszorg stellen zich problemen. Stel dat iemand van 25 jaar en iemand van 65 jaar beiden een nieuwe lever nodig hebben en dat er maar één lever beschikbaar is. In de toekomst zal die lever aan de 25-jarige worden toegewezen, want hij draait nog mee op de arbeidsmarkt. De 65-jarige zal spijtig genoeg ten dode opgeschreven zijn. Wie wil meetellen, zal dus langer moeten werken. Inderdaad, tot hij of zij er bij neervalt. Maar meteen stelt zich weer een ander probleem, want de toegang tot de arbeidsmarkt zal voor jongeren moeilijker worden. De clash van de generaties komt in snel tempo op ons af.