Volgens Steve Keen heeft de FED een gevaarlijk spelletje gespeeld en hij baseert zich daarvoor op de relatie tussen beurskoersen en consumentenprijzen. Tussen 1890 en 1950 liepen die ongeveer gelijk op, van een grote afwijking was op geen enkel moment sprake.

Daar kwam ongeveer rond 1980 verandering in, de beurskoersen stegen sneller dan de consumentenprijzen waardoor het beeld volledig werd scheefgetrokken. Er ontstond een gigantische zeepbel die vanaf 1995 hyperexponentieel werd. Twee kleinere ontploffingen in 2000 en 2008 hebben niet kunnen beletten dat de grootste klap nog moet komen. Wall Street is het monster van Frankenstein geworden, de realiteit is volgens Keen ver zoek.

Volgens Steve Keen heeft de FED een gevaarlijk spelletje gespeeld en hij baseert zich daarvoor op de relatie tussen beurskoersen en consumentenprijzen. Tussen 1890 en 1950 liepen die ongeveer gelijk op, van een grote afwijking was op geen enkel moment sprake. Daar kwam ongeveer rond 1980 verandering in, de beurskoersen stegen sneller dan de consumentenprijzen waardoor het beeld volledig werd scheefgetrokken. Er ontstond een gigantische zeepbel die vanaf 1995 hyperexponentieel werd. Twee kleinere ontploffingen in 2000 en 2008 hebben niet kunnen beletten dat de grootste klap nog moet komen. Wall Street is het monster van Frankenstein geworden, de realiteit is volgens Keen ver zoek.