Talbott kan als profeet een indrukwekkend track record voorleggen: in zijn vorige boeken voorspelde hij de de vorming van een zeepbel op de huizenmarkt, maar ook een gelijkaardig fenomeen in de technologiesector. In beide gevallen kreeg hij het gelijk aan zijn kant.

Om exact te zijn is de crisis volgens de auteur nu ergens halfweg. Hij verwacht dat de huizenprijzen in de komende vier tot vijf jaar gaan blijven dalen, tot dat de markt een nieuw evenwicht zal hebben bereikt. Woonkredieten met variabele rentevoet die in 2004 en 2005 werden uitgegeven, gaan nu plots fors duurder worden. Gevolg is dat er nog meer huizen naar een al overvolle markt gaan komen.

Toch zijn volgens Talbott niet de arme Amerikanen die zonder job of zonder spaarcenten een woonkrediet te pakken kregen de oorzaak van de crisis. Hij verwijst integendeel naar de rijke steden en naar de betere buurten. Daar en nergens anders zijn de huizenprijzen door het dak gevlogen.

Huizenbezitters gaan meer dan 10.000 miljard dollar kwijtspelen, voor de banken gaan de verliezen oplopen tot 2000 miljard dollar. Talbott ziet het niveau van de huizenprijzen terugvallen tot dat van 1997. Weinig prettige vooruitzichten, die - als ze bewaarheid zouden worden - uiteraard ook zware economische gevolgen gaan hebben.

Talbott kan als profeet een indrukwekkend track record voorleggen: in zijn vorige boeken voorspelde hij de de vorming van een zeepbel op de huizenmarkt, maar ook een gelijkaardig fenomeen in de technologiesector. In beide gevallen kreeg hij het gelijk aan zijn kant. Om exact te zijn is de crisis volgens de auteur nu ergens halfweg. Hij verwacht dat de huizenprijzen in de komende vier tot vijf jaar gaan blijven dalen, tot dat de markt een nieuw evenwicht zal hebben bereikt. Woonkredieten met variabele rentevoet die in 2004 en 2005 werden uitgegeven, gaan nu plots fors duurder worden. Gevolg is dat er nog meer huizen naar een al overvolle markt gaan komen. Toch zijn volgens Talbott niet de arme Amerikanen die zonder job of zonder spaarcenten een woonkrediet te pakken kregen de oorzaak van de crisis. Hij verwijst integendeel naar de rijke steden en naar de betere buurten. Daar en nergens anders zijn de huizenprijzen door het dak gevlogen. Huizenbezitters gaan meer dan 10.000 miljard dollar kwijtspelen, voor de banken gaan de verliezen oplopen tot 2000 miljard dollar. Talbott ziet het niveau van de huizenprijzen terugvallen tot dat van 1997. Weinig prettige vooruitzichten, die - als ze bewaarheid zouden worden - uiteraard ook zware economische gevolgen gaan hebben.