Stefan Duchateau: "Hiermee wordt tegelijk gesteld dat het eerder om korte termijn psychologische reacties gaat die het fundament van het economische herstel niet direct in vraag stellen. Indirect gebeurt dit natuurlijk wel: lang volgehouden onzekerheid is niet van aard om het vertrouwen van consumenten en investeerders te ondersteunen, waardoor de groeimotor stilaan zijn brandstof dreigt te verliezen. Maar dit gebeurt alleen wanneer de politieke impasse zich zou bestendingen en bijkomend inderdaad een aantal Europese landen de handdoek in de ring gooien door toe te geven dat ze op een afzienbare periode hun begroting niet meer binnen de EMU-normen kunnen brengen."

Veel van het krediet dat door het mega-plan voor de redding van Griekenland werd gecreëerd is intussen verloren gegaan door politieke uitspraken die voor intern Duits gebruik bestemd zijn - en overigens niet eens slecht bedoeld zijn. Stefan Duchateau: "Het pakket aan verregaande financiële maatregelen moet immers kortelings door het Duitse parlement worden goedgekeurd. De evidente kritiek op het plan kan er dan immers in bestaan dat er een hangmat wordt gecreëerd voor landen die zich een lakse begrotingspolitiek toeëigenen ( en hiermee een stevig interne politieke positie uitbouwen want wie stemt er niet graag voor gulle politici ) waarna het puin telkens opnieuw moet worden opgeruimd door landen die wél een strikt beleid volgen." Uiteindelijk dreigt dit het ganse systeem te ondermijnen met verregaand verlies aan concurrentiekracht en productiviteit , systematische geldontwaarding en vandaar fundamenteel hogere rentevoeten, hetgeen op zijn beurt de economische groei en de welvaart sterk hypotheceert.

Stefan Duchateau: "Toegegeven , geen hoopvol vooruitzicht dat van aard kan zijn om het Duitse parlement tot een negatieve houding kan doen bewegen. Vandaar de volgehouden inspanningen van Merkel om er op te wijzen dat wel degelijk de nodige begrotingsdiscipline zal worden opgelegd op landen die uit de pas dreigen te lopen. Een spelletje poker-en-bluf echter ook met de financiële markten die in dergelijke omstandigheden liever onderduiken in een zeer defensieve houding om op het ergste voorbereid te kunnen zijn. Tegelijk opent dit ook bijzondere opportuniteiten bij een logische uitkomst van een goedkeuring van het plan . Alleen is het huwelijk tussen financiële markten en politiek nooit erg harmonieus geweest. Beide koesteren een basiswantrouwen voor mekaars doelstellingen. Politici laten zich soms leiden door hun eigen korte termijn doelstellingen op electoraal vlak , die niet noodzakelijk van aard zijn om de economische groei op lange termijn te ondersteunen. Actoren op de financiële markten hebben anderzijds hun credibiliteit grotendeels verloren door hun al even korte termijn gerichte winstbejag."

De "fundamentals" bewegen zich intussen nog steeds in de verwachte richting. Een (welgekomen) afkoeling in China, verder herstel in Europa en de VSA ( al dreigt het verlies aan vertrouwen de economie te vertragen ), gecombineerd met productiviteitsstijgingen waardoor het onmiddellijke inflatie-gevaar op nul kan worden gezet en de rentevoeten op lange termijn zeer lang kunnen blijven. Duidelijk herstel ook in de winstpositie van de meeste bedrijven.

Stefan Duchateau: "Het Griekse probleem moet echter opgelost. De middelen liggen klaar, alleen moeten de markten worden overtuigd dat deze ook daadwerkelijk en op korte termijn zullen worden ingezet. Maar dat is een politieke beslissing waarop je alleen kan wachten."

Stefan Duchateau: "Hiermee wordt tegelijk gesteld dat het eerder om korte termijn psychologische reacties gaat die het fundament van het economische herstel niet direct in vraag stellen. Indirect gebeurt dit natuurlijk wel: lang volgehouden onzekerheid is niet van aard om het vertrouwen van consumenten en investeerders te ondersteunen, waardoor de groeimotor stilaan zijn brandstof dreigt te verliezen. Maar dit gebeurt alleen wanneer de politieke impasse zich zou bestendingen en bijkomend inderdaad een aantal Europese landen de handdoek in de ring gooien door toe te geven dat ze op een afzienbare periode hun begroting niet meer binnen de EMU-normen kunnen brengen." Veel van het krediet dat door het mega-plan voor de redding van Griekenland werd gecreëerd is intussen verloren gegaan door politieke uitspraken die voor intern Duits gebruik bestemd zijn - en overigens niet eens slecht bedoeld zijn. Stefan Duchateau: "Het pakket aan verregaande financiële maatregelen moet immers kortelings door het Duitse parlement worden goedgekeurd. De evidente kritiek op het plan kan er dan immers in bestaan dat er een hangmat wordt gecreëerd voor landen die zich een lakse begrotingspolitiek toeëigenen ( en hiermee een stevig interne politieke positie uitbouwen want wie stemt er niet graag voor gulle politici ) waarna het puin telkens opnieuw moet worden opgeruimd door landen die wél een strikt beleid volgen." Uiteindelijk dreigt dit het ganse systeem te ondermijnen met verregaand verlies aan concurrentiekracht en productiviteit , systematische geldontwaarding en vandaar fundamenteel hogere rentevoeten, hetgeen op zijn beurt de economische groei en de welvaart sterk hypotheceert. Stefan Duchateau: "Toegegeven , geen hoopvol vooruitzicht dat van aard kan zijn om het Duitse parlement tot een negatieve houding kan doen bewegen. Vandaar de volgehouden inspanningen van Merkel om er op te wijzen dat wel degelijk de nodige begrotingsdiscipline zal worden opgelegd op landen die uit de pas dreigen te lopen. Een spelletje poker-en-bluf echter ook met de financiële markten die in dergelijke omstandigheden liever onderduiken in een zeer defensieve houding om op het ergste voorbereid te kunnen zijn. Tegelijk opent dit ook bijzondere opportuniteiten bij een logische uitkomst van een goedkeuring van het plan . Alleen is het huwelijk tussen financiële markten en politiek nooit erg harmonieus geweest. Beide koesteren een basiswantrouwen voor mekaars doelstellingen. Politici laten zich soms leiden door hun eigen korte termijn doelstellingen op electoraal vlak , die niet noodzakelijk van aard zijn om de economische groei op lange termijn te ondersteunen. Actoren op de financiële markten hebben anderzijds hun credibiliteit grotendeels verloren door hun al even korte termijn gerichte winstbejag." De "fundamentals" bewegen zich intussen nog steeds in de verwachte richting. Een (welgekomen) afkoeling in China, verder herstel in Europa en de VSA ( al dreigt het verlies aan vertrouwen de economie te vertragen ), gecombineerd met productiviteitsstijgingen waardoor het onmiddellijke inflatie-gevaar op nul kan worden gezet en de rentevoeten op lange termijn zeer lang kunnen blijven. Duidelijk herstel ook in de winstpositie van de meeste bedrijven. Stefan Duchateau: "Het Griekse probleem moet echter opgelost. De middelen liggen klaar, alleen moeten de markten worden overtuigd dat deze ook daadwerkelijk en op korte termijn zullen worden ingezet. Maar dat is een politieke beslissing waarop je alleen kan wachten."