Stefan Duchateau: "Het is wat simplistisch om Bernake "onkunde" naar het hoofd te smijten. Natuurlijk is de FED zich bewust van potentiële gevaren op langere termijn zoals inflatie, overdreven afhankelijkheid van monetaire stimulansen enzovoort. De huidige positie met gigantische handelstekorten en lethargische groei in werkgelegenheid in de VSA is immers ook niet zonder gevaar. Ook op intern politiek vlak kan men zich een uitblijven van een herstel in de werkgelegenheid niet veroorloven met verkiezingen binnen 2 jaar."

In krantencommentaren wordt intussen stevige kritiek geleverd op deze strategie waarbij steevast wordt verwezen naar de potentiële inflatoire druk die uitgaat van de sterk verhoogde geldcreatie die hiermee gepaard gaat.

Stefan Duchateau: "Nogal simplistisch, eerlijk gezegd. Denkt men werkelijk dat de doorwinterde economen van de Fed een dergelijk argument niet zouden hebben afgewogen? Dat deze politiek van "quantative easing" een dergelijke negatieve commentaar oproept vanuit Duistland is overigens nogal doorzichtig. Een sterkere Euro ( t.o.v. de US$) is immers evident nadelig voor de Duitse exporteurs en dreigt een flink stuk van de zware inspanningen die Duitsland over de laatste 10 jaar leverde teniet te doen. Op langere termijn is de " Duitse methode " zeker een aan te raden strategie, want het houdt inflatiegevaar weg en leidt vandaar tot systematisch lagere rentetarieven ( en volatiliteit) hetgeen het investeringsklimaat ten goed komt. Alhoewel ..."

Er zijn ook minder prettige kanten aan dit verhaal : een dergelijke politiek houdt immers in dat de productie in die landen terecht komt met de hoogste efficiëntie en productiviteit. Stefan Duchateau: "Wie niet kan volgen komt in een negatieve spiraal terecht die leidt tot budgetontsporing, locale verarming , verlies aan werkgelegenheid en vandaar tot politieke spanningen. Wat is de oplossing voor deze landen? Competitieve devaluaties zoals de VSA of een onoverzichtelijk moeras zoals in Griekenland of Portugal voor die landen die in een muntzone gebonden zijn en een dergelijke vrijheidsgraad niet meer hebben."

Stefan Duchateau: "Het is wat simplistisch om Bernake "onkunde" naar het hoofd te smijten. Natuurlijk is de FED zich bewust van potentiële gevaren op langere termijn zoals inflatie, overdreven afhankelijkheid van monetaire stimulansen enzovoort. De huidige positie met gigantische handelstekorten en lethargische groei in werkgelegenheid in de VSA is immers ook niet zonder gevaar. Ook op intern politiek vlak kan men zich een uitblijven van een herstel in de werkgelegenheid niet veroorloven met verkiezingen binnen 2 jaar." In krantencommentaren wordt intussen stevige kritiek geleverd op deze strategie waarbij steevast wordt verwezen naar de potentiële inflatoire druk die uitgaat van de sterk verhoogde geldcreatie die hiermee gepaard gaat. Stefan Duchateau: "Nogal simplistisch, eerlijk gezegd. Denkt men werkelijk dat de doorwinterde economen van de Fed een dergelijk argument niet zouden hebben afgewogen? Dat deze politiek van "quantative easing" een dergelijke negatieve commentaar oproept vanuit Duistland is overigens nogal doorzichtig. Een sterkere Euro ( t.o.v. de US$) is immers evident nadelig voor de Duitse exporteurs en dreigt een flink stuk van de zware inspanningen die Duitsland over de laatste 10 jaar leverde teniet te doen. Op langere termijn is de " Duitse methode " zeker een aan te raden strategie, want het houdt inflatiegevaar weg en leidt vandaar tot systematisch lagere rentetarieven ( en volatiliteit) hetgeen het investeringsklimaat ten goed komt. Alhoewel ..." Er zijn ook minder prettige kanten aan dit verhaal : een dergelijke politiek houdt immers in dat de productie in die landen terecht komt met de hoogste efficiëntie en productiviteit. Stefan Duchateau: "Wie niet kan volgen komt in een negatieve spiraal terecht die leidt tot budgetontsporing, locale verarming , verlies aan werkgelegenheid en vandaar tot politieke spanningen. Wat is de oplossing voor deze landen? Competitieve devaluaties zoals de VSA of een onoverzichtelijk moeras zoals in Griekenland of Portugal voor die landen die in een muntzone gebonden zijn en een dergelijke vrijheidsgraad niet meer hebben."