Stefan Duchateau: "Nog verder in grote massa obligaties bijkopen kan dan ook weer niet. De rentetarieven zijn immers kunstmatig laag. Maar helemaal wegblijven uit deze markt is ook geen optie, want dan zakt de dollarkoers verder weg zodat de export in het gedrang komt. Naar de euro dan maar ? De recente ontwikkelingen zijn niet van aard om het vertrouwen in deze munt aan te wakkeren. Hooguit misschien obligaties uitgegeven door Duitsland."

Waar blijf je dan met de massale overschotten die bij de centrale banken van deze landen terechtkomen, zo vraagt Duchateau zich af: "Yen? Hebben ze al in overvloed. Local currencies? Heeftmacro-economisch weinig zin. Goud, dan maar ? Waarom niet? Dit levert immers verder vertrouwen , door bij te kopen zal de koers verder stijgen en de kostprijs (rente) is momenteel erg laag. Vanuit Amerikaans standpunt helemaal niet zo slecht gezien. De Chinese overheid moet nu maar weten we ze wil. De Fed geeft aan dat ze het inflatiespook desgevallend recht in de ogen willen kijken en hun munt zodanig willen laten afzwakken dat ze de concurrentiële positie kunnen herstellen. De voornaamste negatieve bijwerking hiervan zou stijgende rente zijn maar de quantitative easing zal deze laag houden , terwijl China ook geen baat heeft met dalende Amerikaanse obligaties. De Chinese munt (wat) opwaarderen is dan nog de meest haalbare kaart. Vandaar dat de wijze Chinezen dit goedkeuren op de G20. Mits wat meer tactisch inzicht van de Duitse politici zou dit (gewenste) resultaat er wat sneller zijn bekomen. Het gevolg is echter ook dat een verdere verhoging van de Chinese rente onvermijdelijk zal zijn en twijfels op de beurzen zal oproepen. "elk voordeel hep ze nadeel" of was het omgekeerd?"

Stefan Duchateau: "Nog verder in grote massa obligaties bijkopen kan dan ook weer niet. De rentetarieven zijn immers kunstmatig laag. Maar helemaal wegblijven uit deze markt is ook geen optie, want dan zakt de dollarkoers verder weg zodat de export in het gedrang komt. Naar de euro dan maar ? De recente ontwikkelingen zijn niet van aard om het vertrouwen in deze munt aan te wakkeren. Hooguit misschien obligaties uitgegeven door Duitsland." Waar blijf je dan met de massale overschotten die bij de centrale banken van deze landen terechtkomen, zo vraagt Duchateau zich af: "Yen? Hebben ze al in overvloed. Local currencies? Heeftmacro-economisch weinig zin. Goud, dan maar ? Waarom niet? Dit levert immers verder vertrouwen , door bij te kopen zal de koers verder stijgen en de kostprijs (rente) is momenteel erg laag. Vanuit Amerikaans standpunt helemaal niet zo slecht gezien. De Chinese overheid moet nu maar weten we ze wil. De Fed geeft aan dat ze het inflatiespook desgevallend recht in de ogen willen kijken en hun munt zodanig willen laten afzwakken dat ze de concurrentiële positie kunnen herstellen. De voornaamste negatieve bijwerking hiervan zou stijgende rente zijn maar de quantitative easing zal deze laag houden , terwijl China ook geen baat heeft met dalende Amerikaanse obligaties. De Chinese munt (wat) opwaarderen is dan nog de meest haalbare kaart. Vandaar dat de wijze Chinezen dit goedkeuren op de G20. Mits wat meer tactisch inzicht van de Duitse politici zou dit (gewenste) resultaat er wat sneller zijn bekomen. Het gevolg is echter ook dat een verdere verhoging van de Chinese rente onvermijdelijk zal zijn en twijfels op de beurzen zal oproepen. "elk voordeel hep ze nadeel" of was het omgekeerd?"