Eind 2013 had de groep 54.541 beplante hectares palmolie in haar bezit : tijdens de laatste analistenmeeting leerden we van het management dat de groep in Indonesië van 36.574 hectare naar 70.159 hectare wil gaan en in PNG van 15.971 hectare naar 24.387 hectare.

Dit gebeurt enerzijds door het productieklaar maken van nieuw verworven terreinen en anderzijds de uitkoop van bestaande minderheidsaandeelhouders (waardoor de groep de volledige inkomsten in de resultatenrekening kan consolideren). Het management gaf aan dat de grootste toenames in 2015 - 2017 zullen plaatsvinden.

Dit doet de omzet- en winstperspectieven natuurlijk toenemen: hogere productievolumes in combinatie met een verwachte stijging van de palmolieprijs moet de winst naar hogere regionen sturen.

Maar op korte termijn weegt dit wel op de winst want de investeringsinspanningen zijn hoog.

Van het management leerden we dat de verwerving van nieuwe landbouwgronden een bijzonder tijdrovend proces is. Immers, in Indonesië en PNG zijn de eigendomsrechten niet zo duidelijk gedefinieerd als in het Westen en dient er hard onderhandeld te worden met lokale boeren. Daarnaast zijn er aanzienlijke investeringen nodig in extractiefabrieken.

Deze investeringeren zijn echter noodzakelijk om de groei te verzekeren. Wat zeker onder de aandacht van beleggers moet gebracht worden, is dat Sipef door deze uitbreiding over "jonge" plantages met een hogere opbrengst per hectare zal beschikken.

Uit een vergelijking van Sipef met haar belangrijkste concurrenten leren we dat in 2012 (laatst beschikbare cijfers) de gemiddelde opbrengst per hectare voor de sector daalde van 4,66 naar 4,52 ton/hectare (-3%). Maar bij Sipef was er een omgekeerde beweging: van 4,80 naar 5,09 ton/hectare (+6%).

Kortom, het is duidelijk dat Sipef door de cyclische dip van de palmolieprijs wat lagere winstcijfers laat zien. Maar op lange termijn oogt de toekomst bijzonder goed : een structurele vraagstijging, hogere prijzen en productieve plantages. Van Herck heeft een advies opbouwen.