Voorlopig steken onze overheden echter de koppen in het zand: ze doen alsof er niets aan de hand is. Dergelijke struisvogelpolitiek werkt uiteraard niet. Vroeg of laat komt loontje om zijn boontje en zullen we daadwerkelijk gaan ervaren dat onze pensioenlast ondraaglijk is.

Het probleem moet uiteraard gekaderd worden in de veroudering van de bevolking. De overheden in de meeste geïndustrialiseerde landen hebben verplichtingen aangegaan die ze onmogelijk ooit zullen kunnen inlossen.

De kruik gaat zo lang te water tot ze barst, op een bepaald moment zal de pensioenlast zo zwaar worden dat ze gewoon ondraagbaar wordt.

Rhode Island als proeftuin

In een aantal Europese landen begint het langzaam te dagen, van Athene tot Rome geven protestdemonstraties aan dat men de pijnlijke waarheid onder ogen begint te zien.

Het lijkt slechts een kwestie van tijd alvorens de bal onze kant zal uitrollen, want ook de Belgische pensioenlasten zijn op termijn van het goede te veel.

Ook de Belgen zullen vroeg of laat woedend op straat komen omdat hun pensioenuitkeringen in gevaar komen, zoals we nu in de Zuid-Europese landen zien.

Europeanen komen op straat om te vechten voor hun pensioen, in de Verenigde Staten wordt bij voorkeur naar de rechter gestapt.

In de Amerikaanse staat Rhode Island wordt momenteel een strijd om de pensioenen uitgevochten die als een proeftuin kan gelden. Een plan om de pensioenen te hervormen wordt voor de rechter aangevochten als ongrondwettelijk.

De pensioengerechtigden eisen met andere woorden via de rechter geld dat er niet is.

Wanneer ze van de rechter gelijk krijgen, dreigt er een budgettaire ramp. Maar die dreigt er eveneens voor een aantal Europese landen, waaronder België, ook al beseffen we het zelf nog niet. In ieder geval blijft het de moeite om de gang van zaken in Rhode Island op de voet te blijven volgen.