Heel wat beleggers proberen een gediversifieerde portefeuille op te bouwen aan de hand van fondsen, maar houden geen rekening met het kostenplaatje. Dat kan hen zuur opbreken, vooral bij verzekeringsbeleggingen.

Bij een belegging in fondsen zijn namelijk verschillende partijen aan elkaar verbonden: de financiële tussenpersoon, het beleggingsfonds, de fondsbeheerder, de depositohouder en soms ook een verzekeringsmaatschappij. Zij pikken natuurlijk allemaal hun graantje mee. Europa verplicht de beleggingsfondsen om een Total expense ratio(TER) te publiceren. Die maatstaf houdt echter geen rekening met de variabele transactiekosten.

Volgens de publieke toezichthouder in Nederland (AFM) schommelen de kosten tussen 1,3% en 8% van de belegging per jaar. Vooral de verborgen vergoedingen nemen een flinke hap uit het rendement van de belegger.

Retrocessies als lokmiddel Zo bestaat geen openheid over de zogenaamde retrocessies. Dat zijn de commissielonen, die de beleggingsfondsen aan de financiële tussenpersonen betalen om klanten aan te trekken.
Dit gebrek aan transparantie veroorzaakt belangenconflicten, zeker als er nog verzekeraars bij de transacties betrokken zijn. Het gevaar bestaat namelijk dat de financiële tussenpersonen zich laten leiden door de mogelijke vergoedingen, die ze van derden kunnen krijgen, om een product voor hun klant te kiezen. Gelukkig storten sommige vermogensbeheerders, zoals Leo Stevens en Van Lanschot die retrocessies al door naar hun cliënteel.

Daarom wil de overheid nu informatiefiches per product verplichten. Op die manier kan de particulier zonder raadpleging van de prospectus op internet goed voorbereid zijn keuze maken. Cash geeft de voorzet door de stroom van vergoedingen bij de aankoop van een beleggingsfonds of verzekeringsbelegging (Tak 23) bloot te leggen.

Het volledige dossier 'Retrocessies leiden tot belangenconflicten' leest u in Cash van donderdag 8 april 2010 van blz. 120 t.e.m. 124.

Ook op donderdag krijgt u In het programma Z-Expert op Kanaal Z meer toelichting bij het systeem van de verborgen kosten.

Heel wat beleggers proberen een gediversifieerde portefeuille op te bouwen aan de hand van fondsen, maar houden geen rekening met het kostenplaatje. Dat kan hen zuur opbreken, vooral bij verzekeringsbeleggingen. Bij een belegging in fondsen zijn namelijk verschillende partijen aan elkaar verbonden: de financiële tussenpersoon, het beleggingsfonds, de fondsbeheerder, de depositohouder en soms ook een verzekeringsmaatschappij. Zij pikken natuurlijk allemaal hun graantje mee. Europa verplicht de beleggingsfondsen om een Total expense ratio(TER) te publiceren. Die maatstaf houdt echter geen rekening met de variabele transactiekosten. Volgens de publieke toezichthouder in Nederland (AFM) schommelen de kosten tussen 1,3% en 8% van de belegging per jaar. Vooral de verborgen vergoedingen nemen een flinke hap uit het rendement van de belegger. Retrocessies als lokmiddel Zo bestaat geen openheid over de zogenaamde retrocessies. Dat zijn de commissielonen, die de beleggingsfondsen aan de financiële tussenpersonen betalen om klanten aan te trekken. Dit gebrek aan transparantie veroorzaakt belangenconflicten, zeker als er nog verzekeraars bij de transacties betrokken zijn. Het gevaar bestaat namelijk dat de financiële tussenpersonen zich laten leiden door de mogelijke vergoedingen, die ze van derden kunnen krijgen, om een product voor hun klant te kiezen. Gelukkig storten sommige vermogensbeheerders, zoals Leo Stevens en Van Lanschot die retrocessies al door naar hun cliënteel. Daarom wil de overheid nu informatiefiches per product verplichten. Op die manier kan de particulier zonder raadpleging van de prospectus op internet goed voorbereid zijn keuze maken. Cash geeft de voorzet door de stroom van vergoedingen bij de aankoop van een beleggingsfonds of verzekeringsbelegging (Tak 23) bloot te leggen. Het volledige dossier 'Retrocessies leiden tot belangenconflicten' leest u in Cash van donderdag 8 april 2010 van blz. 120 t.e.m. 124. Ook op donderdag krijgt u In het programma Z-Expert op Kanaal Z meer toelichting bij het systeem van de verborgen kosten.