De gemiddelde huur voor een appartement bedroeg in Aalst in datzelfde jaar 9 000 euro voor 1 jaar (cf de vastgoedsite Immoweb.be).

Dat is volgens Belfius Research een brutorendement van 5,10 % per jaar. Voor onroerende voorheffing, verzekeringen, onderhouds- en renovatiewerken wordt doorgaans 40 % van de huurinkomsten afgetrokken. Dit betekent dat er netto nog een rendement van 3,06 % overblijft.

Hierin zit de eventuele kost van een vastgoedbeheerder niet verrekend. Deze ontlast de eigenaar-verhuurder van alle administratieve en financiële beslommeringen dat een verhuurcontract met zich meebrengt zoals contact met de huurder, opvolging van de huurbetalingen.

Hiervoor wordt een commissie op de huurinkomsten aangerekend van 6 tot 10 % voor prestigieuze panden, wat de opbrengst

extra belast.

Hier wordt ook geen rekening gehouden met een mogelijk verlies door wanbetalingen, honoraria van advocaten en/of gerechtskosten.

Opmerking: in dit voorbeeld gaat het over een verhuur aan particulieren. De voorbeelden zijn volgens Belfius Research willekeurig gekozen en de cijfers zijn gemiddelden. In bepaalde gevallen kan de opbrengst dus beter, maar in andere gevallen

ook slechter uitvallen.

Wat leren wij hieruit? Volgens het aangehaalde voorbeeld zou een belegging in een appartement een iets hoger rendement geven dan een spaarrekening of een staatsobligatie.

Dit rendement is echter minder aantrekkelijk rekening houdend met de mogelijke kosten, administratieve en andere beslommeringen die dergelijke investering met zich meebrengt. Een belegging in vastgoed is een belegging op heel lange termijn, dwz 20 à 25 jaar.

Deze termijn laat toe de hoge instapkosten maximaal te spreiden. De belegger hoopt na die periode op een meerwaarde bij verkoop. Gezien de recente sterke prijsstijging is een even sterke stijging in de toekomst volgens Belfius Research uitgesloten.

De gemiddelde huur voor een appartement bedroeg in Aalst in datzelfde jaar 9 000 euro voor 1 jaar (cf de vastgoedsite Immoweb.be). Dat is volgens Belfius Research een brutorendement van 5,10 % per jaar. Voor onroerende voorheffing, verzekeringen, onderhouds- en renovatiewerken wordt doorgaans 40 % van de huurinkomsten afgetrokken. Dit betekent dat er netto nog een rendement van 3,06 % overblijft. Hierin zit de eventuele kost van een vastgoedbeheerder niet verrekend. Deze ontlast de eigenaar-verhuurder van alle administratieve en financiële beslommeringen dat een verhuurcontract met zich meebrengt zoals contact met de huurder, opvolging van de huurbetalingen. Hiervoor wordt een commissie op de huurinkomsten aangerekend van 6 tot 10 % voor prestigieuze panden, wat de opbrengst extra belast. Hier wordt ook geen rekening gehouden met een mogelijk verlies door wanbetalingen, honoraria van advocaten en/of gerechtskosten. Opmerking: in dit voorbeeld gaat het over een verhuur aan particulieren. De voorbeelden zijn volgens Belfius Research willekeurig gekozen en de cijfers zijn gemiddelden. In bepaalde gevallen kan de opbrengst dus beter, maar in andere gevallen ook slechter uitvallen. Wat leren wij hieruit? Volgens het aangehaalde voorbeeld zou een belegging in een appartement een iets hoger rendement geven dan een spaarrekening of een staatsobligatie. Dit rendement is echter minder aantrekkelijk rekening houdend met de mogelijke kosten, administratieve en andere beslommeringen die dergelijke investering met zich meebrengt. Een belegging in vastgoed is een belegging op heel lange termijn, dwz 20 à 25 jaar. Deze termijn laat toe de hoge instapkosten maximaal te spreiden. De belegger hoopt na die periode op een meerwaarde bij verkoop. Gezien de recente sterke prijsstijging is een even sterke stijging in de toekomst volgens Belfius Research uitgesloten.