De cijfers van Dexia waren ronduit slecht. Ook Bruno Verstraete kon alleen maar deze conclusie trekken uit de rapporting van de bank.

Zeker gegeven wanneer rekening wordt gehouden met het feit dat de onderneming nog maar een maand geleden de markt informeerde over de gang van zaken.

Het aangekondigde terugplooien naar de kernlanden en de kernactiviteiten is gegeven de samenstelling van de portefeuille geen gemakkelijke opdracht.

Het business model waarbij geleend wordt aan gemeenten komt, mede door de zware koersval van het aandeel Dexia in het gedrang.

Gemeenten kregen vroeger door hun aandeelhouderschap dividenden uitgekeerd van Dexia. Deze komen nu grotendeels te vervallen.

Hierdoor dalen de inkomsten van de gemeenten en daarmee ook hun terugbetalingscapaciteit. Bovendien komt de deelname aan de laatste kapitaalsverhoging met geleend geld en aandelen Dexia als onderpand de gemeenten nu heel duur te staan.

Dexia heeft inderdaad veel meer toxisch afval aanwezig dan Fortis. Zelfs met de „verkoop" van FSA, die algemeen als de boosdoener binnen de groep werd afgeschilderd, heeft men de toxische zaken op de balans moeten houden.

Het voortbestaan van Dexia is voor een stuk gegarandeerd door hun aandeelhoudersstructuur. Door dat de bank al de gemeentelijke Holding als een van de grootste aandeelhouders heeft, is de bank de facto, op microniveau weliswaar reeds genationaliseerd.

De beursnotering vergroot natuurlijk de zichtbaarheid van de problemen bij de bank. Vooreerst zal ook Dexia het CDO probleem moeten doorworstelen. De vraag is of het terugplooien naar de kernactiviteit de terugbetalingscapaciteit van de bank niet zal terugschroeven...

Door het saneringsproces op de eigen balans is de capaciteit tot uitlenen enorm beperkt (van 55 in 2008 naar 19 miljard euro in 2009).

Eind oktober loopt de regeling met de staatswaarborg af. Of de problemen op de international financiële markten dan al bekoeld zullen zijn ligt momenteel nog open.

Met de huidige economische evolutie zal dat volgens Bruno Verstraete waarschijnlijk niet het geval zijn. Intern gaan besparen, zo zal de boodschap luiden.

De cijfers van Dexia waren ronduit slecht. Ook Bruno Verstraete kon alleen maar deze conclusie trekken uit de rapporting van de bank. Zeker gegeven wanneer rekening wordt gehouden met het feit dat de onderneming nog maar een maand geleden de markt informeerde over de gang van zaken. Het aangekondigde terugplooien naar de kernlanden en de kernactiviteiten is gegeven de samenstelling van de portefeuille geen gemakkelijke opdracht. Het business model waarbij geleend wordt aan gemeenten komt, mede door de zware koersval van het aandeel Dexia in het gedrang. Gemeenten kregen vroeger door hun aandeelhouderschap dividenden uitgekeerd van Dexia. Deze komen nu grotendeels te vervallen. Hierdoor dalen de inkomsten van de gemeenten en daarmee ook hun terugbetalingscapaciteit. Bovendien komt de deelname aan de laatste kapitaalsverhoging met geleend geld en aandelen Dexia als onderpand de gemeenten nu heel duur te staan. Dexia heeft inderdaad veel meer toxisch afval aanwezig dan Fortis. Zelfs met de „verkoop" van FSA, die algemeen als de boosdoener binnen de groep werd afgeschilderd, heeft men de toxische zaken op de balans moeten houden. Het voortbestaan van Dexia is voor een stuk gegarandeerd door hun aandeelhoudersstructuur. Door dat de bank al de gemeentelijke Holding als een van de grootste aandeelhouders heeft, is de bank de facto, op microniveau weliswaar reeds genationaliseerd. De beursnotering vergroot natuurlijk de zichtbaarheid van de problemen bij de bank. Vooreerst zal ook Dexia het CDO probleem moeten doorworstelen. De vraag is of het terugplooien naar de kernactiviteit de terugbetalingscapaciteit van de bank niet zal terugschroeven...Door het saneringsproces op de eigen balans is de capaciteit tot uitlenen enorm beperkt (van 55 in 2008 naar 19 miljard euro in 2009). Eind oktober loopt de regeling met de staatswaarborg af. Of de problemen op de international financiële markten dan al bekoeld zullen zijn ligt momenteel nog open. Met de huidige economische evolutie zal dat volgens Bruno Verstraete waarschijnlijk niet het geval zijn. Intern gaan besparen, zo zal de boodschap luiden.