Want de lancering kost handenvol geld. Om alles te financieren, werd in eerste instantie gekeken naar de eigen intern gegenereerde vrije kasstroom. In 2011, 2012, 2013 bedroeg deze resp. 902, 1.104 en 974 miljoen dollar.

Na aftrek van de investeringen waren de bedragen -418, -867 en -1.239 miljoen dollar. Het mag duidelijk zijn dat de groep intern niet voor de volledige financiering van dit bedrag kon instaan.

Vandaar dat de groep extern kapitaal ging ophalen: van 2011 tot 2013 steeg de totale schuld van Bombardier van 4,74 miljard dollar naar 7,20 miljard dollar (cijfers Bloomberg).

Dit heeft natuurlijk zijn impact op de schuldratios van de onderneming : zo nam de ratio nettoschuld/EBITDA toe van 0,90 in 2011 tot 3,27 in 2013 en de intrestdekkingsratio (EBIT/intrestlasten) van 1,77 naar 2,86 (nog net onder de grens van 3).

Doordat de groep ook nieuwe aandelen uitgaf, daalde de gearing ratio (schulden/eigen vermogen) van 707,60% tot 294,12% (wat natuurlijk nog steeds zeer hoog is).

Naast de zwakkere solvabiliteit, kampte de ontwikkeling van het nieuwe vliegtuigtype met vertragingen. Reeds driemaal werd de lancering uitgesteld.

Momenteel heeft Bombardier al 201 bestellingen voor de CSeries op zak en de doelstelling is 300 bestellingen.

Van Herck weigert het woord megalomaan te gebruiken, maar het is wel duidelijk dat Bombardier grote risico's genomen heeft met de ontwikkeling van dit type vliegtuig.

Temeer omdat de bouw van commerciële vliegtuigen op dit ogenblik niet zo zwaar weegt binnen de vliegtuigdivisie van Bombardier: meer dan 50% van de omzet komt immers van de verkoop van zakenvliegtuigen. Van Herck heeft een advies afbouwen.