Het is twee decennia geleden dat de Europese beurzen nog zo zijn achtergebleven op de Amerikaanse aandelenmarkten. Er is de waarderingskloof met de Amerikaanse waarden (13 tegen 16 keer de gemiddelde verwachte winst), het hoge gemiddelde dividendrendement ten opzichte van de lange termijnrente (TINA-aspect), stimulusbeleid van de centrale bank, een (licht) economisch herstel gesteund door lagere euro en de kans op verhoogde fusie- en overnameactiviteit.

Ook voor de opkomende markten zijn we positiever dan de marktconsensus. Het waarderingsverschil is hier nog groter en het pessimisme overheerst. Als Wall Street volgende jaar nog eens 2014 kan overdoen, zou dat fantastisch zijn. Maar daar rekenen we niet op. De Amerikaanse beurzen zullen immers de rugwind van de Amerikaanse centrale bank meer en meer moeten missen. Daar gaan we dus minder onze focus leggen.

Jaar van de 'comebacks'

We zien 2015 vooral als het jaar van heel wat comebacks. Typisch voor het 'rijpere' gedeelte van de beurshausse. Dat zou bijvoorbeeld voor Europa betekenen dat de (zwaar) achtergebleven cyclische sectoren kansrijk zijn om een inhaalbeweging te maken.

Het zal mogelijk nog enige tijd vergen, maar sectoren als energie, grondstoffen, landbouw, .... zijn zodanig verguisd geweest dat een herstel zeker tot de mogelijkheden behoort. Kijk naar bijvoorbeeld naar de prestatie van de telecom- en nutsector dit jaar ten opzichte van de afslachtingen vorige jaar.

We denken dat de Chinese beurs uitgebodemd is na een lange(re) berenmarkt. Daar verwachten we ook een verdere comeback volgend jaar. Wellicht kunnen ook andere opkomende markten in de voetensporen treden. Wel wordt het in de loop van het jaar uitkijken naar stijgende volatiliteit, meer schommelingen, die een voorbode kunnen zijn van een moeilijker 2016. Maar dat zijn zorgen voor later. (DR)