Niet alleen door de cijfers maar door het opstappen van Peter Voser. De topman van RDS houdt het voor gezien na vijf jaar.

Op zich is vijf jaar redelijk kort voor een topman. Het is te kort om echte veranderingen door te voeren bij een onderneming. Zeker bij een dergelijk groot bedrijf.

Toch waren er allemaal positieve verhalen over de Zwitser. En dan werd er vooral gekeken hoe RDS het sinds zijn aantreden in juli 2009 heeft gedaan. De koers stond toen € 18,15.

Vrijdag sloot de koers op € 26,18. Een stijging van 44%. In dollar termen komen we op een opbrengst voor aandeelhouders van 16,3% per jaar. Dit is inclusief dividend.

Vergelijken we dit met andere oliemaatschappijen dan is het zeker niet slecht. Chevron voert de lijst aan met een totaalrendement van 20,3%.

Maar RDS blijft duidelijk voor bij Exxon (+8,5%) Total (+5,6%) en natuurlijk ook BP (+3,1%). Toch kan niet worden gesteld dat het allemaal op de naam van Voser kan worden gezet. Hij volgde in 2009 Jeroen van der Veer op. Aan de laatste was de moeilijke taak om het beleggersvertrouwen terug te winnen toen hij aantrad in maart 2004.

RDS had namelijk haar olie-voorraden fout ingeschat. Door het hele bedrijf ging toen een grote schok. Van der Veer zette alle middelen in om het vertrouwen terug te krijgen. Onder zijn leiding kwam het grootste investeringsprogramma in nieuwe voorraden ooit. Voser volgde dit spoor.

Onder zijn leiding kwam het gasproject in Qatar op gang en werd er in de Canadese oliezanden fors geïnvesteerd.

Ondanks de volatiele wereldeconomie blijft hij vasthouden aan deze projecten en lette hij vooral op de financiële huishouding van het bedrijf. Regelmatig kwam in analyses over RDS de term "Zwitsers horloge" naar voren.

Stabiliteit in de boeken is volgens Steentjes gezond voor een bedrijf. Geen al te rare sprongen zoals dat bij BP. Maar het zorgt ook niet voor een enorme groei.

Vandaar het boven aangehaalde citaat. RDS is een goede dividendbetaler (zelfs meer dan een gemiddelde bedrijfsobligatie) maar de koers zal net zo min als bij een obligatie groeien.

Vandaar dat het bij veel analisten de vraag is wie Voser gaat opvolgen. Is het een man die op de centjes blijft letten zoals hij, dan zal het obligatiekarakter bij RDS de komende jaren wel blijven bestaan.

Komt er echter een topman aan het roer te staan die groei van het bedrijf belangrijker vindt dan zal dat het risico, maar ook de kansen voor het aandeel, verhogen.

Niet alleen door de cijfers maar door het opstappen van Peter Voser. De topman van RDS houdt het voor gezien na vijf jaar. Op zich is vijf jaar redelijk kort voor een topman. Het is te kort om echte veranderingen door te voeren bij een onderneming. Zeker bij een dergelijk groot bedrijf. Toch waren er allemaal positieve verhalen over de Zwitser. En dan werd er vooral gekeken hoe RDS het sinds zijn aantreden in juli 2009 heeft gedaan. De koers stond toen € 18,15. Vrijdag sloot de koers op € 26,18. Een stijging van 44%. In dollar termen komen we op een opbrengst voor aandeelhouders van 16,3% per jaar. Dit is inclusief dividend. Vergelijken we dit met andere oliemaatschappijen dan is het zeker niet slecht. Chevron voert de lijst aan met een totaalrendement van 20,3%. Maar RDS blijft duidelijk voor bij Exxon (+8,5%) Total (+5,6%) en natuurlijk ook BP (+3,1%). Toch kan niet worden gesteld dat het allemaal op de naam van Voser kan worden gezet. Hij volgde in 2009 Jeroen van der Veer op. Aan de laatste was de moeilijke taak om het beleggersvertrouwen terug te winnen toen hij aantrad in maart 2004. RDS had namelijk haar olie-voorraden fout ingeschat. Door het hele bedrijf ging toen een grote schok. Van der Veer zette alle middelen in om het vertrouwen terug te krijgen. Onder zijn leiding kwam het grootste investeringsprogramma in nieuwe voorraden ooit. Voser volgde dit spoor. Onder zijn leiding kwam het gasproject in Qatar op gang en werd er in de Canadese oliezanden fors geïnvesteerd. Ondanks de volatiele wereldeconomie blijft hij vasthouden aan deze projecten en lette hij vooral op de financiële huishouding van het bedrijf. Regelmatig kwam in analyses over RDS de term "Zwitsers horloge" naar voren. Stabiliteit in de boeken is volgens Steentjes gezond voor een bedrijf. Geen al te rare sprongen zoals dat bij BP. Maar het zorgt ook niet voor een enorme groei. Vandaar het boven aangehaalde citaat. RDS is een goede dividendbetaler (zelfs meer dan een gemiddelde bedrijfsobligatie) maar de koers zal net zo min als bij een obligatie groeien. Vandaar dat het bij veel analisten de vraag is wie Voser gaat opvolgen. Is het een man die op de centjes blijft letten zoals hij, dan zal het obligatiekarakter bij RDS de komende jaren wel blijven bestaan. Komt er echter een topman aan het roer te staan die groei van het bedrijf belangrijker vindt dan zal dat het risico, maar ook de kansen voor het aandeel, verhogen.