Daarnaast is natuurlijk ook de vergrijzende bevolking die voor een structureel hogere vraag naar incontinentieluiers zorgt. Ontex heeft in haar verschillende markten een hoog marktaandeel : voor babyluiers is de groep de grootste Europese producent voor private labelproducten (door Ontex geproduceerde goederen die door supermarkten als witte producten verkocht worden) met 46% marktaandeel.

Het is Europa's tweede grootste luierproducent na Procter&Gamble (eigenaar van Pampers).

Ook voor vrouwenhygiëne en incontinentieproducten bekleedt de groep de nummer 1 positie in het segment van de witte merkproducten.

Maar de concurrentie is fors : zoals geschreven moet de groep opboksen tegen mastodonten als Procter&Gamble, Johnson&Johnson en de Zweedse papiergroep SCA.

U begrijpt dat dit geen kleine jongens zijn en dan komt het er natuurlijk op aan om zeer competitief te zijn.

En dat betekent : voldoende hoge winstmarges genereren om de prijsdruk aan te kunnen.

De vergelijking loopt een beetje mank want P&G en J&J zijn natuurlijk niet te vergelijken met een relatief "kleine" Belgische groep.

Maar toch : in 2013 bedroeg de EBITDA-marge van P&G, J&J en SCA 21,1%, 32,3% resp. 16,7% (cijfers Bloomberg).

Voor Ontex bedroeg deze EBITDA-marge 10,5%. Kortom, als er een echte prijsoorlog uitbreekt, zou Ontex het wel eens moeilijk kunnen krijgen.

Zeker omdat de belangrijkste kost van Ontex grondstoffen en verpakkingen zijn (75%/80% van de kostprijs van de omzet).

De belangrijkste grondstoffen zijn op olie gebaseerde producten (zoals ethyleen, 60-70% van de kosten) en pulp (15-20%).

Tenslotte nog een interessante vermelding uit het prospectus : "Het grootste deel van onze klantencontracten is gebaseerd op vaste prijsmodellen en bevat geen clausules voor de indexering van grondstoffenprijzen. Als wij niet in staat zijn om stijgingen in de grondstoffenprijzen tijdig door te rekenen aan onze klanten, kunnen onze marges dalen. Ook kunnen we klanten en/of omzet verliezen voor zover onze klanten niet akkoord gaan met prijsverhogingen".

Omwille van de hoge schuldenlast, timing en competitieve druk acht Van Herck het niet opportuun om in te schrijven op deze introductie.

Hij wil wel duidelijk onderstrepen dat hij Ontex geen slecht bedrijf vinden.

Maar hij heeft de indruk dat de private equityfondsen op de top van de markt dit bedrijf willen verkopen.

Hou het aandeel in de gaten en wacht een gezonde beurscorrectie af, zo luidt het advies van Van Herck. Waarschijnlijk kan U het aandeel dan 10 tot 15% goedkoper kopen...

Daarnaast is natuurlijk ook de vergrijzende bevolking die voor een structureel hogere vraag naar incontinentieluiers zorgt. Ontex heeft in haar verschillende markten een hoog marktaandeel : voor babyluiers is de groep de grootste Europese producent voor private labelproducten (door Ontex geproduceerde goederen die door supermarkten als witte producten verkocht worden) met 46% marktaandeel. Het is Europa's tweede grootste luierproducent na Procter&Gamble (eigenaar van Pampers). Ook voor vrouwenhygiëne en incontinentieproducten bekleedt de groep de nummer 1 positie in het segment van de witte merkproducten. Maar de concurrentie is fors : zoals geschreven moet de groep opboksen tegen mastodonten als Procter&Gamble, Johnson&Johnson en de Zweedse papiergroep SCA. U begrijpt dat dit geen kleine jongens zijn en dan komt het er natuurlijk op aan om zeer competitief te zijn. En dat betekent : voldoende hoge winstmarges genereren om de prijsdruk aan te kunnen. De vergelijking loopt een beetje mank want P&G en J&J zijn natuurlijk niet te vergelijken met een relatief "kleine" Belgische groep. Maar toch : in 2013 bedroeg de EBITDA-marge van P&G, J&J en SCA 21,1%, 32,3% resp. 16,7% (cijfers Bloomberg). Voor Ontex bedroeg deze EBITDA-marge 10,5%. Kortom, als er een echte prijsoorlog uitbreekt, zou Ontex het wel eens moeilijk kunnen krijgen. Zeker omdat de belangrijkste kost van Ontex grondstoffen en verpakkingen zijn (75%/80% van de kostprijs van de omzet). De belangrijkste grondstoffen zijn op olie gebaseerde producten (zoals ethyleen, 60-70% van de kosten) en pulp (15-20%). Tenslotte nog een interessante vermelding uit het prospectus : "Het grootste deel van onze klantencontracten is gebaseerd op vaste prijsmodellen en bevat geen clausules voor de indexering van grondstoffenprijzen. Als wij niet in staat zijn om stijgingen in de grondstoffenprijzen tijdig door te rekenen aan onze klanten, kunnen onze marges dalen. Ook kunnen we klanten en/of omzet verliezen voor zover onze klanten niet akkoord gaan met prijsverhogingen". Omwille van de hoge schuldenlast, timing en competitieve druk acht Van Herck het niet opportuun om in te schrijven op deze introductie. Hij wil wel duidelijk onderstrepen dat hij Ontex geen slecht bedrijf vinden. Maar hij heeft de indruk dat de private equityfondsen op de top van de markt dit bedrijf willen verkopen. Hou het aandeel in de gaten en wacht een gezonde beurscorrectie af, zo luidt het advies van Van Herck. Waarschijnlijk kan U het aandeel dan 10 tot 15% goedkoper kopen...