De Euro Stoxx laat inmiddels een winst van bijna 2,50% optekenen. De olieprijs zingt een toontje lager, maar het is nu vooral afwachten naar de toespraak die FED-voorzitter later deze week zal geven.

De slotzin uit de vorige invloedrijke toespraak van Bernanke sprak volgens professor Stefan Duchateau op boekdelen voor getrainde econometristen.

De verwijzing naar het feit dat het vooropgestelde wijziging in de monetaire politiek "not deterministic" was, liet immers alle ruimte aan de toekomstige beleidsmakers om de monetaire impulsen terug op te drijven indien er twijfel zou ontstaan over het toekomstige groeipad van de Amerikaanse economie.

Voldoende voor Duchateau om - na een initiële schrikreactie- een stabilisatie op de obligatiemarkten voor op te stellen en zelfs gewag durven maken van een (beperkte) opportuniteit op sommige aandelenmarkten.

Rentevoeten lijken immers intussen voldoende genormaliseerd, terwijl de reactie op aandelenmarkten wat overdreven lijkt, zeker wat betreft een aantal kleinere Aziatische markten.

Maar de aankondigingen van Bernanke kwamen nu eenmaal op een wat ongelukkig moment: In de voorafgaande fase hadden aandelenkoersen immers een hoge vlucht genomen en waren hierdoor in een instabiele zone terechtgekomen waarbij tegelijk hogere economische groei en blijvend lage rente moeten worden verondersteld om het bereikte recordniveau te verantwoorden: de ene voorwaarde sluit de andere immers uit zodat een marktcorrectie zich opdrong zonder echter een fundamentele wijziging in de vooruitzichten te veroorzaken.

De Euro Stoxx laat inmiddels een winst van bijna 2,50% optekenen. De olieprijs zingt een toontje lager, maar het is nu vooral afwachten naar de toespraak die FED-voorzitter later deze week zal geven. De slotzin uit de vorige invloedrijke toespraak van Bernanke sprak volgens professor Stefan Duchateau op boekdelen voor getrainde econometristen. De verwijzing naar het feit dat het vooropgestelde wijziging in de monetaire politiek "not deterministic" was, liet immers alle ruimte aan de toekomstige beleidsmakers om de monetaire impulsen terug op te drijven indien er twijfel zou ontstaan over het toekomstige groeipad van de Amerikaanse economie. Voldoende voor Duchateau om - na een initiële schrikreactie- een stabilisatie op de obligatiemarkten voor op te stellen en zelfs gewag durven maken van een (beperkte) opportuniteit op sommige aandelenmarkten. Rentevoeten lijken immers intussen voldoende genormaliseerd, terwijl de reactie op aandelenmarkten wat overdreven lijkt, zeker wat betreft een aantal kleinere Aziatische markten. Maar de aankondigingen van Bernanke kwamen nu eenmaal op een wat ongelukkig moment: In de voorafgaande fase hadden aandelenkoersen immers een hoge vlucht genomen en waren hierdoor in een instabiele zone terechtgekomen waarbij tegelijk hogere economische groei en blijvend lage rente moeten worden verondersteld om het bereikte recordniveau te verantwoorden: de ene voorwaarde sluit de andere immers uit zodat een marktcorrectie zich opdrong zonder echter een fundamentele wijziging in de vooruitzichten te veroorzaken.