Tot laat in de 20e eeuw kochten alleen enkele commerciële banken en internationale instellingen grotere hoeveelheden schuldpapier of kredietfaciliteiten uit opkomende markten.

In die tijd luidden die schuldinstrumenten meestal in valuta's die deze beleggers als stabiel of "hard" beschouwden (vandaar de benaming "schuldpapier in harde valuta's").

Bijgevolg luidden volgens ING kredieten of obligaties voor kredietnemers uit opkomende markten meestal in Amerikaanse dollar, Duitse mark, pond sterling of Japanse yen.

Tot laat in de 20e eeuw kochten alleen enkele commerciële banken en internationale instellingen grotere hoeveelheden schuldpapier of kredietfaciliteiten uit opkomende markten. In die tijd luidden die schuldinstrumenten meestal in valuta's die deze beleggers als stabiel of "hard" beschouwden (vandaar de benaming "schuldpapier in harde valuta's"). Bijgevolg luidden volgens ING kredieten of obligaties voor kredietnemers uit opkomende markten meestal in Amerikaanse dollar, Duitse mark, pond sterling of Japanse yen.