Voor een goed begrip : Indien de ECB in november 2011 het Europese financiële systeem niet op zeer doortastende wijze had voorzien van ruime liquiditeit, dan zouden de meeste systeembanken op fatale wijze ten onder zijn gegaan, zonder dat de overheden nog in staat geweest waren de depositohouders te beschermen.

Dergelijke maatregelen werden overigens reeds in 2009 genomen in de VSA, waardoor de Amerikaanse banken zich veel sneller konden herstellen van de epische schokken in 2008.

Ondanks de populistische Europese visie dat de Amerikaanse zakenbanken een riskanter gedrag vertoonden dan de Europese, is overigens het tegenovergestelde waar.

Niet iedere regelgeving is per definitie goed

Dit is het rechtstreekse gevolg van de vertraging die het Amerikaanse banksysteem had opgelopen bij de implementatie van de nieuwe Bazel II-regels inzake risicoweging die in 2005-2006 werden vooropgesteld.

De Europese "voorsprong" dienaangaande -die ondermeer toeliet sommige beleggingen met een "hoge" rating als risicoloos te catalogeren- zorgde voor een veel agressievere hefboomwerking van de banken waardoor uiteindelijk ook de Europese overheden mee naar beneden werden gezogen.

Dat men op politiek vlak telkens opnieuw zijn toevlucht zoekt tot nieuwe regels, geeft volgens Duchateau vooral aan dat men vertrekt van de assumptie dat iedere regelgeving per definitie goed is. Het tegendeel is echter waar. Nieuwe reglementering heeft in het verleden het systeemrisico zelfs radicaal vergroot.

Voor een goed begrip : Indien de ECB in november 2011 het Europese financiële systeem niet op zeer doortastende wijze had voorzien van ruime liquiditeit, dan zouden de meeste systeembanken op fatale wijze ten onder zijn gegaan, zonder dat de overheden nog in staat geweest waren de depositohouders te beschermen. Dergelijke maatregelen werden overigens reeds in 2009 genomen in de VSA, waardoor de Amerikaanse banken zich veel sneller konden herstellen van de epische schokken in 2008. Ondanks de populistische Europese visie dat de Amerikaanse zakenbanken een riskanter gedrag vertoonden dan de Europese, is overigens het tegenovergestelde waar. Niet iedere regelgeving is per definitie goed Dit is het rechtstreekse gevolg van de vertraging die het Amerikaanse banksysteem had opgelopen bij de implementatie van de nieuwe Bazel II-regels inzake risicoweging die in 2005-2006 werden vooropgesteld. De Europese "voorsprong" dienaangaande -die ondermeer toeliet sommige beleggingen met een "hoge" rating als risicoloos te catalogeren- zorgde voor een veel agressievere hefboomwerking van de banken waardoor uiteindelijk ook de Europese overheden mee naar beneden werden gezogen. Dat men op politiek vlak telkens opnieuw zijn toevlucht zoekt tot nieuwe regels, geeft volgens Duchateau vooral aan dat men vertrekt van de assumptie dat iedere regelgeving per definitie goed is. Het tegendeel is echter waar. Nieuwe reglementering heeft in het verleden het systeemrisico zelfs radicaal vergroot.