De problemen in Oost-Europa komen bovenop de andere andere problemen waar de banken al mee worstelen. In totaal zou 1700 miljard dollar zijn uitgeleend aan Oost-Europese landen, waarvan ook een deel van dat bedrag door Belgische banken.

Bruno Verstraete van Nautilus Capital merkt dan ook dat de Europese banken er nog slechter voorstaan dan hun Amerikaanse branchegenoten.

Tegen die achtergrond moeten ook de verwoede pogingen worden bekeken die de Belgische staat ondernam om de hete aardappel Fortis van de hand te doen.

Een steeds bredere coalitie is te vinden voor een nationalisering van de banken als laatste redmiddel. De Nederlandse minister van Financiën Wouter Bos merkte onlangs op dat dit zelfs gedwongen kan gebeuren.

Bruno Verstraete merkt op dat dit niet noodzakelijk de slechtste oplossing moet zijn. Hij verwijst daarbij naar het voorbeeld van de Japanse banken, die destijds niet werden genationaliseerd maar zich als zombiebanken een weg door de crisis moesten slepen.
In geval van een nationalisering kunnen de aandeelhouders met lege handen achterblijven.

Zo'n vaart hoeft het echter niet te lopen, aldus Bruno Verstraete. In plaats van een zwart/wit nationalisering kan ook worden gedacht aan een tussenweg.

Die kan er uit bestaan dat de banken verder functioneren, weliswaar weg van de beurs, terwijl eventuele meerwaarden in een soort van private equity fonds worden gestopt voor een periode van bijvoorbeeld vijf jaar.

Het lijkt volgens Bruno Verstraete onwaarschijnlijk dat de koersen van de banken binnen die tijdspanne daadwerkelijk gaan herstellen.

Deze oplossing zou eventueel ook aanvaardbaar zijn voor de pensioenfondsen die in de aandelen van deze banken of in hybride obligaties er van hebben belegd.

Juridisch zou er ook een mouw worden aangepast aan het probleem dat ontstaat wanneer de facto eigendom wordt afgenomen. Bruno Verstraete wijst er tenslotte op wij Belgen ervaring hebben met private equity fondsen, onder andere via de GIMV.

De problemen in Oost-Europa komen bovenop de andere andere problemen waar de banken al mee worstelen. In totaal zou 1700 miljard dollar zijn uitgeleend aan Oost-Europese landen, waarvan ook een deel van dat bedrag door Belgische banken. Bruno Verstraete van Nautilus Capital merkt dan ook dat de Europese banken er nog slechter voorstaan dan hun Amerikaanse branchegenoten. Tegen die achtergrond moeten ook de verwoede pogingen worden bekeken die de Belgische staat ondernam om de hete aardappel Fortis van de hand te doen. Een steeds bredere coalitie is te vinden voor een nationalisering van de banken als laatste redmiddel. De Nederlandse minister van Financiën Wouter Bos merkte onlangs op dat dit zelfs gedwongen kan gebeuren. Bruno Verstraete merkt op dat dit niet noodzakelijk de slechtste oplossing moet zijn. Hij verwijst daarbij naar het voorbeeld van de Japanse banken, die destijds niet werden genationaliseerd maar zich als zombiebanken een weg door de crisis moesten slepen. In geval van een nationalisering kunnen de aandeelhouders met lege handen achterblijven. Zo'n vaart hoeft het echter niet te lopen, aldus Bruno Verstraete. In plaats van een zwart/wit nationalisering kan ook worden gedacht aan een tussenweg. Die kan er uit bestaan dat de banken verder functioneren, weliswaar weg van de beurs, terwijl eventuele meerwaarden in een soort van private equity fonds worden gestopt voor een periode van bijvoorbeeld vijf jaar. Het lijkt volgens Bruno Verstraete onwaarschijnlijk dat de koersen van de banken binnen die tijdspanne daadwerkelijk gaan herstellen. Deze oplossing zou eventueel ook aanvaardbaar zijn voor de pensioenfondsen die in de aandelen van deze banken of in hybride obligaties er van hebben belegd. Juridisch zou er ook een mouw worden aangepast aan het probleem dat ontstaat wanneer de facto eigendom wordt afgenomen. Bruno Verstraete wijst er tenslotte op wij Belgen ervaring hebben met private equity fondsen, onder andere via de GIMV.