Er is maandenlang uitgekeken naar de Franse presidentsverkiezingen, ook op de financiële markten. Aanstaande zondag vindt dan eindelijk de eerste van de twee stemrondes plaats. Hij is misschien niet de ideale kandidaat, maar gezien het aanbod aan andere kandidaten hopen de markten toch op een goede uitslag voor Emmanuel Macron. Het liefst krijgt de centrumkandidaat de meeste stemmen en gaat hij als topfavoriet naar de tweede en beslissende ronde op 7 mei. Het horrorscenario voor beleggers is dat het een keuze wordt tussen de populistisch-rechtse kandidaat Marine Le P...

Er is maandenlang uitgekeken naar de Franse presidentsverkiezingen, ook op de financiële markten. Aanstaande zondag vindt dan eindelijk de eerste van de twee stemrondes plaats. Hij is misschien niet de ideale kandidaat, maar gezien het aanbod aan andere kandidaten hopen de markten toch op een goede uitslag voor Emmanuel Macron. Het liefst krijgt de centrumkandidaat de meeste stemmen en gaat hij als topfavoriet naar de tweede en beslissende ronde op 7 mei. Het horrorscenario voor beleggers is dat het een keuze wordt tussen de populistisch-rechtse kandidaat Marine Le Pen en de radicaal linkse kandidaat Jean-Luc Mélenchon. Beiden hebben een bloedhekel aan de Europese Unie. Maar de peilingen geven die combinatie maar een heel kleine kans.Het wegvallen van de politieke onzekerheid kan voor hoogconjunctuur zorgen op de Europese aandelenmarkten. Sinds de eurocrisis liep de stijging van de Europese beurzen serieus achter op die van de Amerikaanse beurzen. Bij een gunstige uitslag kan die prestatiekloof de eerstvolgende maanden een stuk kleiner worden.We zullen dan misschien vrij snel moeten uitkijken naar tekenen van oververhitting. Na zovele jaren van stijging is de beurshausse matuur. We zien het aan de historisch hoge waarderingen, zoals we enkele weken geleden nog hebben aangekaart. De CAPE-ratio bijvoorbeeld bereikte pas voor de derde keer sinds 1871 het niveau van 30, het dubbele van het gemiddelde.Andere signalen die aandacht verdienen, zijn fusies en overnames, en beursintroducties (IPO's). Het valt niet te ontkennen dat beide fenomenen weer in stijgende lijn gaan. Zo staat de fusie- en overnamegolf op het hoogste peil sinds 2007. In de agrochemie is de overnamekoorts bijvoorbeeld heel erg zichtbaar. In één jaar evolueerden we daar van zes grote naar drie gigaspelers, met de operatie ChemChina-Syngenta, Dow Chemical-du Pont en Bayer-Monsanto. Dat dient een dubbel doel. Aan de ene kant wordt doorgaans winstgroei verzekerd voor de komende jaren. Met andere woorden: de winstgroei wordt gekocht. Aan de andere kant is het een handige manier om de eigen hoge waardering als een hefboom te gebruiken door de overname grotendeels met eigen aandelen te betalen. Vooral als dat fenomeen steeds meer de overhand haalt en het deel in liquiditeiten vermindert, mag er een knipperlicht gaan branden.Hetzelfde geldt als het aantal beursintroducties piekt. Een belegger op de Brusselse beurs zou de indruk kunnen krijgen dat het op dat gebied nog wel meevalt. Maar schijn bedriegt. Wereldwijd trokken in de eerste drie maanden van dit jaar 369 bedrijven naar de beurs. Dat is het hoogste aantal van het afgelopen decennium, en 92 procent meer dan in de eerste drie maanden van 2016. Als die bedrijven haalden 31,6 miljard euro op, of 142 procent meer dan in dezelfde periode van vorig jaar. Ook dat is een fenomeen om zeker in de gaten te houden.