Europa blijft het zwakke broertje binnen de wereldeconomie. Het BBP van de Eurozone heeft op dit ogenblik nog niet eens zijn peil van voor de crisis bereikt.

Dat is voor een deel het gevolg van de soms draconische besparingsmaatregelen in heel wat Europese landen, die in sommige gevallen contraproductief zijn.

Ook in de kernlanden is een sterke heropleving uitgesloten. Duitsland en zijn satellieten zullen via aantrekkende export wel hun graantje meepikken van de heroplevende wereldeconomie, maar gemiddeld gezien zal de Eurozone in 2013 stagneren (België zou 0,3% groei moeten neerzetten).

Niet alles is kommer en kwel op het Europese front

De crisis heeft heel wat landen gedwongen om structurele maatregelen te nemen. Zo zijn de arbeidskosten in de perifere landen relatief gedaald en zijn ook hun externe tekorten gekrompen.

Het blijft een werk van lange adem, maar het gaat alvast in de goede richting. "Het feit dat de Eurozone ook beslist heeft om Griekenland nog maar eens te helpen met nieuwe steunmaatregelen, illustreert dat de regeringsleiders, ook in de sterke landen, ervan overtuigd zijn dat de Eurozone intact moet blijven," aldus Peter Vanden Houte.

Dat was trouwens ook het duidelijke signaal van de Europese centrale bank, toen Mario Draghi in de zomermaanden verkondigde dat de euro onomkeerbaar was en dat de ECB alles zou doen om dat zo te houden.

Dit heeft de vrees voor een opbreken van de Eurozone terecht doen afnemen. Hoewel in 2013 geen wereldschokkende doorbraken inzake verdere Europese integratie moeten verwacht worden, zijn kleine stappen om de muntunie solider te maken zeker en vast mogelijk.