Slinkse belastingverhoging

Ver uit de schijnwerpers, in diepste krochten van lange parlementaire stukken, worden slinkse belastingverhogingen ingevoerd. Deze belastingverhogingen gebeuren niet opzichtig (bv. tariefverhoging). Men verbreedt met drogredenen de belastbare basis.

Artikel 39 van het wetsontwerp van 22 oktober 2012 bevat de verhogingen. Over dit ontwerp is op 8 november beslist om het in sneltreinvaart door het parlement te jagen. Ruimte voor kritiek of debat wordt niet gelaten. Ondanks het feit dat het vooral de beleggers zijn die worden getroffen, is het ingeschreven onder het hoofdstuk 'wijzigingen met betrekking tot rechtspersonen'.

Grens van 40% naar 25%

De belastingverhoging uitgelegd krijgen is moeilijk. Dit omdat de fiscaliteit van beveks en bevaks heel complex is. De geniepige belastingverhoging betreft voornamelijk de kapitalisatiebeveks. Het rendement wordt door de belegger in principe gerealiseerd via een inkoop van aandelen. De inkoopbonus is in principe niet belast. Deze belastingvrijstelling volgt uit de letterlijke lezing van artikel 21, 2° Wetboek Inkomstenbelastingen. Maar er zijn belangrijke uitzonderingen op de vrijstelling. Het betreft de beleggingsvennootschappen met een gegarandeerd rendement (artikel 19, §1, 4° WIB) en beleggingsvennootschappen die voor meer dan 40% beleggen in schuldvorderingen (obligaties, zero bonds, kasbons, etc.). (artikel 19bis WIB). Het wetsontwerp verlaagt de drempel nu van 40% tot amper 25%. Hierdoor vallen meer beleggingsvennootschappen binnen de belastingheffing. De regering beweert dit te doen omwille van 'Europa'. Dat is een manifeste drogreden. Europa heeft het enkel over het uitwisselen van informatie. Europa mengt zich niet in hetgeen belast wordt.

Meerwaarde op aandelen belast

Maar men gaat nog verder! Aandelen van een beleggingsvennootschap kunnen ook gewoon verkocht worden aan een derde. Indien de gerealiseerde meerwaarde niet speculatief is, is ze ook onbelast (Comm. IB, nr. 90/8, 4°). Het wetsontwerp wijzigt dit op een achterbakse manier. Ook de motivering voor de wijziging raakt kant noch wal. Met name zou het een 'antimisbruikbepaling' zijn waar nood aan is. Er is, nota bene door deze regering, in april reeds een algemene antimisbruikbepaling ingevoerd. Verder leert een rondvraag dat er niet echt massale misbruiken zijn. En dus moeten we hier de zogenaamde 'Duck test' toepassen. Die is eenvoudig : "If it looks like a duck, swims like a duck, and quacks like a duck, then it probably is a duck". Het resultaat van deze test is dat het een platte, niet gecommuniceerde en achterbakse belastingverhoging is. Een jawel; het zijn de beleggers die het gelag weer betalen. Volg de discussie mee op Twittter via @Anton_Rivus.

Anton van Zantbeek

Advocaat Rivus