Wie vandaag start op de arbeidsmarkt, wil doorgaans niet alleen een geweldige baan, maar ook een hoog loon, interessante extralegale voordelen zoals een bedrijfswagen en -gsm en een hoop vakantiedagen. Worden jonge werknemers gedreven door onrealistische verwachtingen of is er meer aan de hand? Het lijkt erop dat de meesten er al lang niet meer van overtuigd zijn dat zij, zoals hun ouders, een gezin zullen kunnen onderhouden, jaarlijks een buitenlandse reis zullen kunnen maken, een lening voor een woning zullen kunnen afbetalen en ook nog eens van een comfortabel pensioen zullen kunnen genieten. Toch niet door de geijkte paden te bewandelen. Hoe voorzien in de levensstandaard die ze gewoon zijn? De huidige generatie maakt zich daar terecht zorgen over. Traag maar zeker een vermogen opbouwen? Ze zien er de mogelijkheid niet meer van in.

Jongeren geloven niet meer dat hard werken automatisch leidt tot economisch succes.

Die mindset hoeft niet te verrassen. De afgelopen jaren stagneerde hun loon, hun spaargeld bracht niets op, de woningprijzen stegen en daarbovenop is er de verschroeiende inflatie. Data bevestigen dat twintigers en dertigers waarschijnlijk niet meer hetzelfde pad naar financiële zekerheid kunnen bewandelen als de vorige generaties. In 1970 verdiende meer dan 90 procent van de Amerikaanse dertigers meer dan hun ouders op dezelfde leeftijd. In 1984 was dat nog slechts het geval voor de helft van de Amerikanen. De trend in Europa is gelijklopend. De idee dat de economie vooruitgaat en de volgende generatie daarvan automatisch profiteert, valt steeds meer te betwijfelen. Jongeren geloven niet meer dat hard werken automatisch leidt tot economisch succes. De wanhoop slaat toe en zet hen ertoe aan steeds grotere financiële risico's te nemen.

Dan maar gelijk de pot op met de traditionele financiële diensten? Zo ziet het er wel naar uit. Jongeren leggen zich liever toe op beleggingen in cryptomunten, callopties (wedden op de stijging van een aandeel zonder het vooraf te kopen), margin trading (beleggen met geleend geld) en meme-aandelen (aandelen met erg volatiele waarde door aandacht op sociale media). Die instrumenten zijn net als proteststemmen in de politiek. Hun aantrekkelijkheid is deels te wijten aan het feit dat ze zich buiten het gereguleerde financieel systeem bevinden. In plaats van geduldig hun veilige investering via de bank af te wachten, kiezen de jongeren ervoor via laagdrempelige systemen zelf aan de slag te gaan in de hoop in een mum van tijd een kapitaal bijeen te sprokkelen.

Het is eenvoudiger Shiba Inu Dogecoins te kopen dan te beleggen in een indexfonds via een traditionele bank.

Het risico op verlies nemen de meeste jongeren bij de mogelijkheid om buitengewone winsten te maken. Niet geschoten is altijd mis. Ze menen dat ze het zich niet kunnen veroorloven om niet mee te doen. Die exotische investeringen zijn in de praktijk nochtans al te vaak als deelnemen aan de loterij. In bijna alle gevallen is het verloren geld, maar er bestaat die minieme kans dat je leven erdoor compleet verandert. Dat idee charmeert velen. Als er krasloten zouden bestaan om een woning te winnen, zouden jongeren die allicht massaal kopen. Een kleine kans is beter dan geen kans, toch?

Cryptoapps zoals eToro, Webull, Coinbase, Binance en Gemini faciliteren de beurshandel in een handomdraai. De apps zien eruit als spelletjes. Het enige wat je nodig hebt, is een smartphone. Het is eenvoudiger om in vijf klikken Shiba Inu Dogecoins op de Coinbase-beurs te kopen dan te beleggen in een indexfonds via een traditionele bank.

Het verschil tussen gokken en beleggen is daardoor wel erg subtiel geworden. Maar vergis je niet: het verschil toont zich met de tijd. Hoe langer je gokt, hoe kleiner de kans wordt dat je aan de winnende hand bent. Hoe langer je belegt, hoe groter de kans dat je aan de winnende hand bent. Maar wat doe je als je jong bent en ogenschijnlijk geen tijd hebt?

De auteur is CEO van Vanbreda Risk & Benefits en voormalig managing director en partner van Boston Consulting Group.

Wie vandaag start op de arbeidsmarkt, wil doorgaans niet alleen een geweldige baan, maar ook een hoog loon, interessante extralegale voordelen zoals een bedrijfswagen en -gsm en een hoop vakantiedagen. Worden jonge werknemers gedreven door onrealistische verwachtingen of is er meer aan de hand? Het lijkt erop dat de meesten er al lang niet meer van overtuigd zijn dat zij, zoals hun ouders, een gezin zullen kunnen onderhouden, jaarlijks een buitenlandse reis zullen kunnen maken, een lening voor een woning zullen kunnen afbetalen en ook nog eens van een comfortabel pensioen zullen kunnen genieten. Toch niet door de geijkte paden te bewandelen. Hoe voorzien in de levensstandaard die ze gewoon zijn? De huidige generatie maakt zich daar terecht zorgen over. Traag maar zeker een vermogen opbouwen? Ze zien er de mogelijkheid niet meer van in. Die mindset hoeft niet te verrassen. De afgelopen jaren stagneerde hun loon, hun spaargeld bracht niets op, de woningprijzen stegen en daarbovenop is er de verschroeiende inflatie. Data bevestigen dat twintigers en dertigers waarschijnlijk niet meer hetzelfde pad naar financiële zekerheid kunnen bewandelen als de vorige generaties. In 1970 verdiende meer dan 90 procent van de Amerikaanse dertigers meer dan hun ouders op dezelfde leeftijd. In 1984 was dat nog slechts het geval voor de helft van de Amerikanen. De trend in Europa is gelijklopend. De idee dat de economie vooruitgaat en de volgende generatie daarvan automatisch profiteert, valt steeds meer te betwijfelen. Jongeren geloven niet meer dat hard werken automatisch leidt tot economisch succes. De wanhoop slaat toe en zet hen ertoe aan steeds grotere financiële risico's te nemen. Dan maar gelijk de pot op met de traditionele financiële diensten? Zo ziet het er wel naar uit. Jongeren leggen zich liever toe op beleggingen in cryptomunten, callopties (wedden op de stijging van een aandeel zonder het vooraf te kopen), margin trading (beleggen met geleend geld) en meme-aandelen (aandelen met erg volatiele waarde door aandacht op sociale media). Die instrumenten zijn net als proteststemmen in de politiek. Hun aantrekkelijkheid is deels te wijten aan het feit dat ze zich buiten het gereguleerde financieel systeem bevinden. In plaats van geduldig hun veilige investering via de bank af te wachten, kiezen de jongeren ervoor via laagdrempelige systemen zelf aan de slag te gaan in de hoop in een mum van tijd een kapitaal bijeen te sprokkelen.Het risico op verlies nemen de meeste jongeren bij de mogelijkheid om buitengewone winsten te maken. Niet geschoten is altijd mis. Ze menen dat ze het zich niet kunnen veroorloven om niet mee te doen. Die exotische investeringen zijn in de praktijk nochtans al te vaak als deelnemen aan de loterij. In bijna alle gevallen is het verloren geld, maar er bestaat die minieme kans dat je leven erdoor compleet verandert. Dat idee charmeert velen. Als er krasloten zouden bestaan om een woning te winnen, zouden jongeren die allicht massaal kopen. Een kleine kans is beter dan geen kans, toch? Cryptoapps zoals eToro, Webull, Coinbase, Binance en Gemini faciliteren de beurshandel in een handomdraai. De apps zien eruit als spelletjes. Het enige wat je nodig hebt, is een smartphone. Het is eenvoudiger om in vijf klikken Shiba Inu Dogecoins op de Coinbase-beurs te kopen dan te beleggen in een indexfonds via een traditionele bank. Het verschil tussen gokken en beleggen is daardoor wel erg subtiel geworden. Maar vergis je niet: het verschil toont zich met de tijd. Hoe langer je gokt, hoe kleiner de kans wordt dat je aan de winnende hand bent. Hoe langer je belegt, hoe groter de kans dat je aan de winnende hand bent. Maar wat doe je als je jong bent en ogenschijnlijk geen tijd hebt?