De andere indicatoren leveren nog steeds geen cijfermateriaal dat overtuigend genoeg is om te concluderen dat de Amerikaanse economie definitief en fundamenteel geherlanceerd zou zijn.

In een dergelijke constellatie dreigt een scenario te ontstaan met tegelijk hogere rentetarieven en een verzwakkende economische groei.

De gedachte hieraan alleen al volstaat voor een duik van enkele procenten op de aandelenbeurzen en verklaart de negatieve ontwikkelingen.

Maar net zoals in 1996 lijkt dit voorbarig. Destijds voegde Greenspan een subtiel vraagteken toe aan zijn vraag of de beurzen niet tot irrationeel overdreven niveaus waren gekatapulteerd en liet daarmee voldoende ruimte voor een spectaculaire beursrally, na een initiële schrikreactie.

Zo ook met Bernanke. Aan zijn "tapering"-scenario voegde hij fijntjes toe dat deze wijziging in de monetaire politiek "was not deterministic".

Een "geheim" signaal is dat naar de andere econometristen, zoals hij, op deze planeet: Het tegenovergestelde van "deterministisch" is immers "stochastisch".

Of in mensentaal: als de economische cijfers in realiteit afwijken van het vooropgestelde pad, dan voeren we toch gewoon onze monetaire inspanningen terug op zodoende om voldoende zuurstof te voorzien voor de Amerikaanse economie.

Well said, Ben, aldus Duchateau! Alleen één ander probleem: Obama suggereerde enkele dagen eerder dat Bernanke wel eens niet herbenoemd zou kunnen worden wanneer zijn termijn tegen het einde van het jaar afgelopen zou zijn.

Hoe de nieuwe Fed-gouverneur de economische cijfers op dat moment zal interpreteren, is een probleem dat we zullen moeten oplossen als het zich stelt.

De andere indicatoren leveren nog steeds geen cijfermateriaal dat overtuigend genoeg is om te concluderen dat de Amerikaanse economie definitief en fundamenteel geherlanceerd zou zijn. In een dergelijke constellatie dreigt een scenario te ontstaan met tegelijk hogere rentetarieven en een verzwakkende economische groei. De gedachte hieraan alleen al volstaat voor een duik van enkele procenten op de aandelenbeurzen en verklaart de negatieve ontwikkelingen. Maar net zoals in 1996 lijkt dit voorbarig. Destijds voegde Greenspan een subtiel vraagteken toe aan zijn vraag of de beurzen niet tot irrationeel overdreven niveaus waren gekatapulteerd en liet daarmee voldoende ruimte voor een spectaculaire beursrally, na een initiële schrikreactie. Zo ook met Bernanke. Aan zijn "tapering"-scenario voegde hij fijntjes toe dat deze wijziging in de monetaire politiek "was not deterministic". Een "geheim" signaal is dat naar de andere econometristen, zoals hij, op deze planeet: Het tegenovergestelde van "deterministisch" is immers "stochastisch". Of in mensentaal: als de economische cijfers in realiteit afwijken van het vooropgestelde pad, dan voeren we toch gewoon onze monetaire inspanningen terug op zodoende om voldoende zuurstof te voorzien voor de Amerikaanse economie. Well said, Ben, aldus Duchateau! Alleen één ander probleem: Obama suggereerde enkele dagen eerder dat Bernanke wel eens niet herbenoemd zou kunnen worden wanneer zijn termijn tegen het einde van het jaar afgelopen zou zijn. Hoe de nieuwe Fed-gouverneur de economische cijfers op dat moment zal interpreteren, is een probleem dat we zullen moeten oplossen als het zich stelt.