In de loop van de komende maanden zult u er nog herhaaldelijk aan worden herinnerd dat de financiële crisis tien jaar geleden woedde, vooral in het najaar na de val van Lehman Brothers. De zwaarste bankencrisis sinds de jaren dertig deed de centrale banken grijpen naar zeer onconventionele maatregelen. Niet alleen brachten ze de rente naar het nulpunt, ze deden vooral aan quantative easing (kwantitatieve versoepeling). Ze kochten voor duizenden miljarden aan obligaties, om de banken ruimte te geven om meer kredieten te verstrekken en zo een nieuwe recessie of een periode van d...

In de loop van de komende maanden zult u er nog herhaaldelijk aan worden herinnerd dat de financiële crisis tien jaar geleden woedde, vooral in het najaar na de val van Lehman Brothers. De zwaarste bankencrisis sinds de jaren dertig deed de centrale banken grijpen naar zeer onconventionele maatregelen. Niet alleen brachten ze de rente naar het nulpunt, ze deden vooral aan quantative easing (kwantitatieve versoepeling). Ze kochten voor duizenden miljarden aan obligaties, om de banken ruimte te geven om meer kredieten te verstrekken en zo een nieuwe recessie of een periode van deflatie (daling van het gemiddelde prijzenpeil) te vermijden. In de praktijk stroomde er ook veel geld naar de financiële markten.De meningen zijn verdeeld over hoe heilzaam die uitzonderlijke ingrepen waren voor de economie. Maar ze zijn in elk geval bepalend geweest voor de financiële markten, inclusief de beurzen. Door die invloed van bovenaf was er meer dan gebruikelijk een sterke correlatie tussen aandelen. Een nieuw pakket monetaire versoepeling was belangrijker dan de evolutie van de bedrijfsresultaten.Het is dan ook niet onlogisch dat we sinds vorig jaar kunnen vaststellen dat die gelijklopende onderlinge prestaties van aandelen aan het afnemen is. Het ultrasoepele monetaire beleid loopt op zijn laatste benen en de impact van het macro-niveau op de individuele aandelenprestaties neemt dus af. De komende jaren is het opnieuw zaak de juiste individuele aandelenkeuzes te maken. Er zijn dus meer kansen voor stockpicking. Van een top-downbenadering in de analyse gaan we terug meer naar een bottom-upbenadering.We proberen beide niveaus zo goed mogelijk te combineren in onze analyses. De klemtoon ligt weer meer op de individuele bedrijven. Een aantal van die keuzes heeft ons de afgelopen tijd geen windeieren gelegd. Het is daarbij vooral uitkijken naar bedrijven die de komende jaren voor flink wat waardecreatie kunnen zorgen. Ondernemingen die hun mooie marges weten te behouden of die zelfs nog kunnen verbeteren in deze competitieve wereld, of nieuwe managementteams die de rendabiliteit van een bedrijf kunnen opkrikken. Daar liggen de beste beleggingskansen voor de komende jaren.In alle sectoren zijn keuzes belangrijk, maar in de biotechsector wellicht nog het meest. Want aan het eind van de rit is het alles of niets: het geneesmiddel komt op de markt of niet. Op dat gebied waren de verwachtingen bij investeerders niet al te hooggespannen, tot een jaar geleden. Sinds kort is die perceptie aan het keren, vooral toen beleggers zagen dat de Franse farmareus Sanofiop het Gentse biotechbedrijf Ablynx een waarde van bijna 4 miljard euro kleefde. De totale waarde van de Belgische beursgenoteerde biotechbedrijven is intussen richting 12 miljard euro geëvolueerd. Veel of weinig? Dat zal afhangen van de resultaten die de komende jaren uit de pijplijn komen. We blijven wat dat betreft hoopvol gestemd.