Het herstel verloopt immers zeer traag, wat als eerste gevolg heeft dat de balanssituatie van de financiële instellingen nog zwakker wordt. De recessie zorgt immers voor een verdere mechanische verslechtering van de kwaliteit van hun activa.

Wereldwijd zijn de voorzieningen intussen opgelopen tot bijna 1.200 miljard USD. In de VS volstond het nieuwe plan (Financial Stability Plan) van Minister van Financiën Geithner niet om de markt gerust te stellen.

Ondanks de goede bedoelingen blijft de onzekerheid over de solvabiliteit van de banken hierdoor bestaan. De Amerikaanse overheid moest immers andermaal tussenbeide komen om het kapitaal van Citigroup te versterken, door een participatie van 36% te nemen.

De te volgen strategie blijft onduidelijk, hoewel het idee van een loutere nationalisering van bepaalde instellingen blijkbaar principieel van de hand is gewezen.

In het Verenigd Koninkrijk lijkt de aanpak duidelijker, met een (quasi) nationalisering (RBS) en het stellen van garanties voor de toxische activa van de banken.

In de eurozone blijft men bij het idee dat de problemen minder ernstig zijn en dat garanties zouden moeten volstaan. De uitdieping van de crisis in de Oost-Europese landen heeft volgens AXA IM echter gewezen op de aanzienlijke verbintenissen van veel West-Europese bankinstellingen in de regio (1.600 miljard USD volgens de BIB).

Het herstel verloopt immers zeer traag, wat als eerste gevolg heeft dat de balanssituatie van de financiële instellingen nog zwakker wordt. De recessie zorgt immers voor een verdere mechanische verslechtering van de kwaliteit van hun activa. Wereldwijd zijn de voorzieningen intussen opgelopen tot bijna 1.200 miljard USD. In de VS volstond het nieuwe plan (Financial Stability Plan) van Minister van Financiën Geithner niet om de markt gerust te stellen. Ondanks de goede bedoelingen blijft de onzekerheid over de solvabiliteit van de banken hierdoor bestaan. De Amerikaanse overheid moest immers andermaal tussenbeide komen om het kapitaal van Citigroup te versterken, door een participatie van 36% te nemen. De te volgen strategie blijft onduidelijk, hoewel het idee van een loutere nationalisering van bepaalde instellingen blijkbaar principieel van de hand is gewezen. In het Verenigd Koninkrijk lijkt de aanpak duidelijker, met een (quasi) nationalisering (RBS) en het stellen van garanties voor de toxische activa van de banken. In de eurozone blijft men bij het idee dat de problemen minder ernstig zijn en dat garanties zouden moeten volstaan. De uitdieping van de crisis in de Oost-Europese landen heeft volgens AXA IM echter gewezen op de aanzienlijke verbintenissen van veel West-Europese bankinstellingen in de regio (1.600 miljard USD volgens de BIB).