Hans Stoter, Head of Credits & Head and Lead Portfolio Manager Global High Yield bij ING: "Nu zou men kunnen aanvoeren dat het vermogen van de Amerikaanse overheid om zijn in US-dollar gedenomineerde schulden terug te betalen volstrekt niet ter discussie staat. Het volstaat per slot van rekening om simpelweg dollars bij te drukken. Volledig juist."

Eigenlijk betekent dat dus dat S&P de Amerikaanse bereidheid tot terugbetaling in twijfel trekt. Gezien het feit dat de Amerikaanse beleidsmakers overduidelijk moeite hebben om, ter verlaging van de overheidstekorten van het land, te kiezen tussen ofwel terugdringing van de overheidsuitgaven, ofwel verhoging van de belastingen, is dat helemaal niet zo vreemd. In Europa liggen de zaken echter ietsje anders, en wel omdat de landen die aan de euro deelnemen niet op eigen houtje geld kunnen gaan drukken ter aflossing van hun schulden. Hun aflossingsvermogen is dus enigszins kleiner.

Stoter: "Naast nationale overheden heeft ook een aantal ondernemingen, zoals de Rabobank, Microsoft en Johnson&Johnson, van de ratingbureaus een AAA-rating gekregen, zij het dat deze groep uiterst klein is. Voegen we echter ondernemingen met een AA+ of een AA-rating toe aan de groep van meest kredietwaardige instellingen, dan wordt de vijver waaruit gevist kan worden een stuk groter. We hebben het over bedrijven als Chevron, Nestle, Novartis, Pfizer, Shell, Total en Wal-Mart, alsook over een grote groep uiterst solide banken en verzekeringsmaatschappijen. De rating van al deze ondernemingen is gedurende het hele verloop van de crisis zeer stabiel gebleven, een duidelijke blijk van hun financiële kracht. Bovendien hebben de obligaties van deze bedrijven met een AAA-rating een gemiddeld rendement dat 0,5% boven dat van US-treasuries en Duitse bunds ligt. Bedrijven met AA-rating zitten daar zelfs ongeveer 1% boven. (Bron: Barclays Capital index data)."

Hans Stoter, Head of Credits & Head and Lead Portfolio Manager Global High Yield bij ING: "Nu zou men kunnen aanvoeren dat het vermogen van de Amerikaanse overheid om zijn in US-dollar gedenomineerde schulden terug te betalen volstrekt niet ter discussie staat. Het volstaat per slot van rekening om simpelweg dollars bij te drukken. Volledig juist." Eigenlijk betekent dat dus dat S&P de Amerikaanse bereidheid tot terugbetaling in twijfel trekt. Gezien het feit dat de Amerikaanse beleidsmakers overduidelijk moeite hebben om, ter verlaging van de overheidstekorten van het land, te kiezen tussen ofwel terugdringing van de overheidsuitgaven, ofwel verhoging van de belastingen, is dat helemaal niet zo vreemd. In Europa liggen de zaken echter ietsje anders, en wel omdat de landen die aan de euro deelnemen niet op eigen houtje geld kunnen gaan drukken ter aflossing van hun schulden. Hun aflossingsvermogen is dus enigszins kleiner. Stoter: "Naast nationale overheden heeft ook een aantal ondernemingen, zoals de Rabobank, Microsoft en Johnson&Johnson, van de ratingbureaus een AAA-rating gekregen, zij het dat deze groep uiterst klein is. Voegen we echter ondernemingen met een AA+ of een AA-rating toe aan de groep van meest kredietwaardige instellingen, dan wordt de vijver waaruit gevist kan worden een stuk groter. We hebben het over bedrijven als Chevron, Nestle, Novartis, Pfizer, Shell, Total en Wal-Mart, alsook over een grote groep uiterst solide banken en verzekeringsmaatschappijen. De rating van al deze ondernemingen is gedurende het hele verloop van de crisis zeer stabiel gebleven, een duidelijke blijk van hun financiële kracht. Bovendien hebben de obligaties van deze bedrijven met een AAA-rating een gemiddeld rendement dat 0,5% boven dat van US-treasuries en Duitse bunds ligt. Bedrijven met AA-rating zitten daar zelfs ongeveer 1% boven. (Bron: Barclays Capital index data)."