Veel meer zou deze uittreding een gevaarlijk precedent scheppen, die de speculatie voedt over de vraag of grotere EMU-landen zoals Spanje ook de EMU zouden verlaten.

Dat zou leiden tot een "self-fulfilling prophecy", gedreven door hogere risicoaversie, hogere overheidsrentes, verslechterende

begrotingen, saneringen en minder groei, waardoor uiteindelijk de gevreesde insolvabiliteit een feit wordt.

Deze neerwaartse spiraal zou uitgerekend starten op een ogenblik dat de Spaanse begroting worstelt met de steun aan banken die getroffen werden door de vastgoedcrisis, zoals de nieuwe kapitaalinjectie in Bankia van 19 miljard EUR.

De tijd dringt

De tijd om de EMU-crisis bij de wortel aan te pakken loopt stilaan af. De onzekerheid en de vrees voor chaos zorgen ervoor dat investeringen worden uitgesteld en gezinnen hun spaarquote verhogen.

Daarbovenop komen de begrotingssaneringen, die in deze zwakke fase van de Europese conjunctuurcyclus zichzelf fnuiken door de economische groei verder af te remmen.

De voorbije maand werd de draagwijdte van deze besmetting zichtbaar. De Duitse Ifo-indicator daalde onverwacht fors en ook de voorlopende deelcomponent wees plots op een verder daling.

De Duitse economie kan de EMU-perikelen en het krimpen van haar Zuid-Europese afzetmarkten blijkbaar niet langer compenseren door haar uitvoer naar de VS en Opkomend Azië.

Ook het feit dat de Duitse tweejaarse overheidsrente gedaald is tot welgeteld 4 basispunten illustreert de schrik van beleggers voor een mogelijk einde van de EMU.

Veel meer zou deze uittreding een gevaarlijk precedent scheppen, die de speculatie voedt over de vraag of grotere EMU-landen zoals Spanje ook de EMU zouden verlaten. Dat zou leiden tot een "self-fulfilling prophecy", gedreven door hogere risicoaversie, hogere overheidsrentes, verslechterende begrotingen, saneringen en minder groei, waardoor uiteindelijk de gevreesde insolvabiliteit een feit wordt. Deze neerwaartse spiraal zou uitgerekend starten op een ogenblik dat de Spaanse begroting worstelt met de steun aan banken die getroffen werden door de vastgoedcrisis, zoals de nieuwe kapitaalinjectie in Bankia van 19 miljard EUR.De tijd dringt De tijd om de EMU-crisis bij de wortel aan te pakken loopt stilaan af. De onzekerheid en de vrees voor chaos zorgen ervoor dat investeringen worden uitgesteld en gezinnen hun spaarquote verhogen. Daarbovenop komen de begrotingssaneringen, die in deze zwakke fase van de Europese conjunctuurcyclus zichzelf fnuiken door de economische groei verder af te remmen. De voorbije maand werd de draagwijdte van deze besmetting zichtbaar. De Duitse Ifo-indicator daalde onverwacht fors en ook de voorlopende deelcomponent wees plots op een verder daling. De Duitse economie kan de EMU-perikelen en het krimpen van haar Zuid-Europese afzetmarkten blijkbaar niet langer compenseren door haar uitvoer naar de VS en Opkomend Azië. Ook het feit dat de Duitse tweejaarse overheidsrente gedaald is tot welgeteld 4 basispunten illustreert de schrik van beleggers voor een mogelijk einde van de EMU.